De Beuk Erin

Het ouderlijk huis is uitgeruimd; hoog tijd om eens aan de eigen huiskamer te beginnen, ook al omdat zondag de chiffonnière verhuist van Dorpstraat, Ons Dorp naar hier.
(Een chiffonnière is een hoge ladekast waarbij de vier zijstijlen als poten doorlopen tot op de grond, en deze kast is gemaakt door mijn betovergrootvader die timmerman was, maar daarover later meer.)
Na weken tobben over waar ik 'm dan moest neerzetten kwam de oplossing op een avond eenvoudig tot mij: tegen de muur met de slaapkamer natuurlijk. Het bouwsel dat er stond is gesloopt, de gaten in de muur zijn dichtgestopt en het wandje is opnieuw geverfd. En omdat ik toch bezig was heb ik meteen ook maar de bank verplaatst en worden de troeperige hoekjes opgeruimd - dat is bijna elk hoekje in dit huis.

Beater verleeze dan det ge 't noeit het gehad.

De Limburgse band Rowwen Heze over Verlies.
Excuus voor de cheesy beelden - het gaat om de inhoud.

Ierst miene jas doarnoa 'n paar handschoon.
Mien schoelbeuk, mien tas en mien verstand.
Die foto van ow en honderd andere dinge.
Die ik neet mier kost vinge, 't leep oet de hand.

Of 't verdween of 't bleef urges ligge.
Ik vong 't neet mier terug en dan doch ik mar dat.
Wat ik in die joare soms inens bin verloare.
Gewoen umdat ik teveul haj; doarnoa haj ik wir zat.

Mar wat ik neet begreep dat 't oeit kos gebeure.
Wurrum gingde geej weg zonder afscheid zo vlug?
En toen mien douve inens ginge move.
Douve wiste de weg die kwaame altied terug.

D'n Heilige Anthonius deen mos 't wiete.
Heej schreef meej terug, beste vrind wette dat.
Soms is 't beater iets moeis te verleeze.
Beater verleeze dan dat ge 't noeit het gehad.

Vanaf vandaag niks mier te vreeze.
Vanaf vandaag, wet ik vort dat.
Soms is 't beater iets moeis te verleeze.
Beater verleeze dan det ge 't noeit het gehad.

D'n Heilige Anthonius deen mos 't wiete.
Heej schreef terug, beste vrind wette dat.
Soms is 't beater iets moeis te verleeze .
Beater verleeze dan det ge 't noeit het gehad

Vanaf vandaag niks mier te vreeze.
Vanaf vandaag, wet ik vort dat.
Soms is 't beater iets moeis te verleeze.
beater verleeze dan det ge 't noeit het gehad.

D'n Heilige Anthonius deen mos 't wiete
Heej schreef mich terug, beste vrind wette dat.
Soms is 't beater iets moeis te verleeze
Beater verleeze dan det ge 't noeit het gehad.

Huis Ruimen

Huis te koop, maar hard gaat het niet. Tijdelijk verhuren dan maar? Want een huis moet bewoond en bemind worden. Dan krijgen de muren weer een appetijtelijke likje verf en is er tenminste iemand om de dode lieveheersbeestjes van de vensterbank te halen.
Dus: kastjes, tafels, kleren, mixers, borden, schalen en ander huisraad verhuizen naar de Kringloopwinkel om iemand anders gelukkig te maken. Lieve oude troep moet naar het grofvuil. Boeken gesorteerd, ingepakt, opgestapeld voor het antiquariaat.
Het huis raakt ontmanteld.

Kop Vooruit

Het favoriete spel van Chick heette Pak Prop! Ik verfrommel een stuk papier en gooi het weg, zij gaat er achteraan en brengt het terug (zoals bijvoorbeeld hier). Waarna ik het weer weggooi en zij er achteraan gaat, etc.
Pak Prop! beviel zo goed, dat Chick de proppen zelf vast uit de prullenmand ging halen, waardoor er een nieuw ritueel ontstond: als ik thuiskom moet ik eerst alle drie de prullenmanden overeind zetten en het ongelijkmatig over de vloer verspreidde afval in de vuilniszak stoppen.
En dit is het nieuwste favoriete spelletje van Chick: Prullenbakduiken. Chucky bekijkt de hobby van zijn zuster met enige rerserve. Zijn postuur vraagt om een grotere prullenmand. En hij knaagt sowieso liever aan kartonnen dozen.

Elastiek

Solid Potato Salad? De Kracht van Koolhydraten is evident.



Eet Meer Aardappelen!

Ne Me Quitte Pas

Leeft die kat dan nog? vroeg iemand die deze foto zag. Jazeker. Chick ligt met slappe (want volkomen ontspannen) achterpootjes over Roels linkerschouder. Buiten beeld likt ze haar voorpootje en - als het zo uitkomt - ook Roels nek met rasperige tong. Een fraai geval van instant liefde tussen kat en jongeling.

Prinses op de Erwt

Ja, ze heeft deze week een operatie ondergaan. Ja, ze moet een rompertje dragen. Heel zielig allemaal. Maar om dan op twee opgevouwen dekens op de rolstoel te gaan liggen is wel een heel klein beetje overdreven.

Zelfde Plek, 40 Jaar Later

De ginkgo op de achtergrond is niet de enige die in die 40 jaar wat in omvang is toegenomen. Maar vergeleken met vroeger - ja, klik hier - is het er wel kleurrijker op geworden. En wat passen onze houthakkerbloesjes leuk bij elkaar!

My Man

Toen Chick vanochtend haar pleister had verwijderd en aan de hechtingen begon te knagen alsof het Chuckies snorharen waren, was het duidelijk tijd voor maatregelen. Bovendien gedroegen zowel Chick als Chucky zich alsof er niets was gebeurd: Ze denderden door het huis, besprongen elkaar vanuit hinderlaag na hinderlaag en rolden stoeiend over de vloer, vaak met hun buikjes naar elkaar toe waarbij ze dan allebei naar hartelust trappelden met de achterpootjes.
Dik kans dat Chucky met zijn nagels de kersverse operatiewond van Chick zou openhalen, dus ik heb bij de dierenarts een rompertje voor haar gehaald. eXtra eXtra Small, en dan zit het zit nog vrij ruim. Rood met een zwart biesje. 'Heeft u ze ook in turquoise?' informeerde ik nog, maar dat was niet zo. Een hevig ontstelde Chick kreeg haar rompertje aan.
Toen ik na een uurtje boodschappen thuiskwam, lagen ze knus op de bank. Het pootje van Chick op Chuckies arm geeft het geheel een Aangekleed-Gaat-Uit-gevoel.

Wat Is Daar Gebeurd?

De mooiste flirtzin voor de charmante dierenarts - 'nou dokter, ik vertrouw mijn poesje toe aan uw deskundige handen' - bedacht ik natuurlijk pas toen ik alweer buiten stond. Maar de dokter heeft haar werk uitstekend gedaan en Chick en Chucky zijn alweer thuis - vanaf nu eeuwig kinderloos.
Dat zijn balletjes eraf zijn was voor Chuck een eitje; hij sprong meteen op de vensterbank en at met smaak een bromvlieg op. Chicky had het zwaarder; ze heeft uren groggy op een warme schoot gelegen. Maar een uur geleden begon ze haar buikje te inspecteren (jodium, pleister). Een kwartier geleden begon ze even te spinnen. En vijf minuten geleden klom ze een stukje in de klimpaal - geen goed idee met een verse wond in je buik. De paal haal ik voor een paar dagen weg.

Hou Je Gatje Warm

De pizza's waren besteld vanwege het van de drukker komen van Dia's prozadebuut Rauw, waarover wellicht later meer.
Poes Mickey - enige maanden geleden geknipt & geschoren - profiteerde mee van het feestmaal. Hij begint weer aardig wollig te worden. Maar het kleumerige verleden is nog vers en door steeds op de nog warme pizzadoos te gaan zitten (de pizza zat er nog in) hield hij zijn hoofd koel en zijn gatje warm.

Losse Foto Nummer 582

En in de rubriek Losse Foto's hebben we hier nummer 582: genomen op de sportvelden bij de KSA (Koninklijke Scholengemeenschap Apeldoorn) in 1972 of 1973.
Volgens mijn broer betrof het hier een (school)voetbalwedstrijd, ik betwijfel dat - had men ons in dat geval op het doel laten klimmen?
Aan een van de spandoeken is te zien dat iemand 'Bullie' geen warm hart toedroeg. 'Bullie' was de bijnaam voor de docent natuurkunde, Bulthuis. Kenmerkend aan Bullie was dat bijna alle natuurkundige proeven die hij zelf uitvoerde, mislukten (tot onze vreugde, maar de amanuensis dreef hij daarmee tot wanhoop), en bovendien liet hij zijn haar bij een oor zo lang mogelijk groeien om daarmee de kale plek boven op zijn hoofd te verbergen - hij veegde de slierten eroverheen en terug. Dat werkte alleen als het windstil was.
Leerkrachten tegen leerlingen, dus. En wij, supporters, zijn op het doel geklommen. 'Wij' is in dit geval, van rechts naar links, Ineke 'Pukkie' Plant, ikzelf en een meisje dat ik niet herken. Op zich is dat raar, want zoveel meisjes klommen niet op doelpalen. Misschien was ze van een concurrerende school? Want ik doe geen enkele moeite om een beetje op te schuiven.

Dorpstraat Ons Dorp

Broer Bart scant moedig voort. Nr 477 in de rubriek 'Losse foto's' is dit dubbelportret in de tuin, waarschijnlijk gemaakt rond 1968.
Elders woedt de Praagse lente, wordt Martin Luther King vermoord, Andy Warhol doodgeschoten, de eerste Fabeltjeskrant uitgezonden. In Parijs bezetten studenten de universiteit en in outer space maakt de Apollo 8 als eerste een rondje om de maan.
En in 1968 staan wij in de tuin; Bart buitengewoon blijmoedig (misschien omdat hij het Agfa fototoestel om zijn nek heeft hangen), ik wat gereserveerder (misschien omdat ik het Agfa fototoestel niet om mijn nek heb hangen), stram in het gelid en solidair de armen om elkaars schouders.

Poging Tot Staatsieportret

Op 13 juni zijn Chick en Chucky samen 1 jaar oud. Ze zijn geboren op 13 december, en ter gelegenheid van hun eerste verhalfjaardag vroeg de fokker om een staatsieportret van de poesjes te sturen. Daarmee maakt zij dan - met de vier broertjes en zusjes elders in den lande - een fraai groepsportret van het hele gezin.
Waarschijnlijk heb ik niet genoeg met ze geoefend, want het hele concept Staatsieportret bleek te spreken tot Chick noch Chucky. Integendeel, ze bleven donderjagen dat het een lieve lust was. Rest mij slechts het wachten op een nieuw fotomoment waarop ze bereid zijn om zowel alert als stil te zitten.

Heilige Geest

Je houdt 't bijna niet voor mogelijk, maar in de Bible Belt - de Gordel van het Woord, vernederlandste Trouw het ooit - komt er van Boven ook wat om op Chick & Chucky te stralen.

Met Pinksteren!

Toeval?

Ha!

Pinksterzandbak

Had ik totnogtoe het idee dat Chick & Chucky propere poesjes zijn... blijken het tarkebakken in het kwadraat. In een perkje naast het grasveld hebben ze een lapje zwarte aarde ontdekt dat moet en zal worden omgeploegd. Poten, buik en snuiten raken donkergrijs en smoezelig.
Niet alleen is dit een superieure kattenbak, groot genoeg om gezellig samen een drolletje onder te krabben, je kunt er ook op torretjes jagen of gewoon als een idioot je een slag in de rondte graven.

Territorium

Chucky heeft Britta in zijn hart gesloten en heeft er helemaal geen bezwaar tegen om uit dezelfde drinkbak te drinken. Hij vindt het - gulle gozer als hij is - bijvoorbeeld ook absoluut geen probleem om zijn glas water naast mijn bed met mij te delen.
Britta is er iets minder enthousiast over. De uitkomst is meestal dat Britta een stapje opzij stapt en C&C het territorium helemaal overnemen.

Suspense Van De Strijkbout

Party time! De strijkbout schuift heen en weer, het snoer bungelt vlak boven de grond en door de nagels in de neerhangende mouwen te slaan krijg je het hele overhemd over je heen. De strijkplank biedt bovendien een verfrissend nieuw uitzicht op de kamer. Leuk, strijken! Een buitengewoon onderhoudend evenement. Zou de Chef vaker moeten doen.

Liefde, 2e Kans

Het was geen liefde op het eerste gezicht, integendeel. De eerste keer dat Chuckie Britta ontmoette, was hij zeer onsteld.
Maar deze week heeft Chuckie besloten dat hij zeer van Britta houdt. Als zij door de gang sjokt, werpt hij zich luid snorrend voor haar voeten op zijn rug, zodat ze over hem struikelt - zeer tot haar ergernis. Als ze op bed slaapt, vleit hij zich gezellig tegen haar aan en trappelt met zijn pootjes totdat Britta een paar decimeter verhuist. Chuckie laat zich er niet door uit het veld slaan; hij rust niet tot hij Britta tot hoofdkussentje heeft gepromoveerd.

Deja Vu

Niets zo goed om de zinnen te verzetten als een avondje uit. En waarom dan niet een experimenteel theaterstuk in Mediamatic aan de Vijzelstraat (voorheen ABN Amro bankkantoor)? Het heet The End, gaat over, inderdaad, het Einde. Van een batterij. Van de Dalai Lama. Van een thriller. Van alles wat de acteurs, improviserend, kiezen en tot een einde brengen. Soms goed, soms minder, met uitzicht op niet langer rollende roltrappen en met een plastic bekertje rode wijn voor het schappelijke tarief van 2,50 in de knuistjes. Een fraai thema met een hoog deja vu-gehalte - niet alleen het thema, maar ook van toen ik theaterwetenschap studeerde en iedereen zichzelf aan het expresseren was.

Bij Wijze Van Tuinkabouter

Het eerste kinderschoentje wordt wel verzilverd of verguld. Maar je favoriete Cinquecento in brons vereeuwigen - dat is andere koek. Van deze zijn mallen gemaakt, waarin brons werd gegoten, en die stukken zijn weer aan elkaar gezet. Hoeft nu alleen nog maar gepolijst te worden en kan dan een ereplekje krijgen in de voortuin. Waar moet je zo'n ding anders zetten?

Dagen Mijner Jeugd

Bart, bezig met het scannen van duizenden foto's, zond mij deze. Lang haar en de linkerhand bijna tot vuist gebald.
De oorspronkelijke foto had een storende reflectie op het linkerglas van mijn achthoekige (en goudkleurige) bril en pupil. Die lichtvlek werd veroorzaakt door de speciale lamp die voor dit portret op mijn gezicht was gericht; mijn vader had net een nieuw belichtingssetje aangeschaft en alle familieleden moesten poseren.
Ik ben hier denk ik een jaar of 14. De trui - mijn wespentrui - was voor mij gebreid door mijn moeder: knalgeel met zwart. De H was er op speciaal verzoek ook nog op aangebracht. Ongetwijfeld had ik hier een Punt te maken.

Dorpstraat, Ons Dorp

Er was veel loos karton over na het opruimen van de zolder (ladingen vuilniszakken afgevoerd!). Ik dacht dat het een goed idee zou zijn om die in de open haard te verbranden. Het karton brandde echter dermate enthousiast, dat ik bang was dat het loeiend vuur spontaan zou overslaan naar aanpalende meubels en vloerbedekking.
Terwijl ik zorgelijk dichtbij ging zitten met een deken en pook in de aanslag om erger te voorkomen, kwam Chicky bij mij op schoot zitten. Kijken naar het vuur, gezellig. Ik weet dat poezen van warmte houden, maar dat een haardvuur dat elk moment in een uitslaande brand kan ontaarden, voor een poes niets bedreigends heeft, dat is toch wel bijzonder. Chicky had nooit eerder een vuur gezien. Hoort zo'n beest niet instinctief weg te hollen? Mij was het zweet al een paar minuten eerder uitgebroken.

Dorpstraat, Ons Dorp

Bij het opruimen van de zolder van alles tegengekomen. Heugaveld tapijttegels van 40 jaar oud. Een kromme sjoelbak. Honderden dia's van doorligwonden. Een ukelele. Een olijfgroene wastafel. Kluwer wereldatlas uit 1932. Een herdenkingstegeltje dat mijn naam draagt, ter gelegenheid van het behalen van een Zwemproef - dat moet mijn zwemdiploma A zijn geweest (hoogtepunt mijner jeugd). En een ingelijste foto uit ongeveer die tijd (de tijd waarin ik een haarspeldje droeg), waarop ik - als ik mij wel herinner - de trenchcoat en schoudertas van tante Katja had aangedaan. Vandaar de wereldwijze 007 blik.

Hoogtepunt

Op reis geweest, in het nieuwe huis geravot, met energieke 6-jarige gestoeid, aan de lijn in de tuin gespeeld, in de auto weer naar huis. En dan elkaar lekker wassen op de bank en in elkaars armen in slaap vallen. Het perfecte einde van een perfecte week.

Jonge poesjes heb je maar even, zeggen ze en ze hebben gelijk. Chick en Chucky zijn nu bijna vijf maanden en opeens Ontzettend Gegroeid. Twee weken geleden waren ze nog klein. En nu opeens niet meer. Van kittens getransformeerd tot twee bankvullende viervoeters die nog maar nauwelijks ruimte overlaten voor de Chef. De enige manier om met z'n drieën de bank de bank te delen, is op en over elkaar heen.
Gezellig.

Historisch

Het ouderlijk huis moet leeg, in eerste instantie worden de persoonlijke zaken verwijderd. Broer is met tassen vol dia's en foto-albums naar huisv vertrokken en zit nu dagelijks te scannen. Af en toe zit daar dan een soort van pareltje bij: foto van L.Th. en mij uit 1985 (?). In rok!

We Love Tina

Er is een tijd van katten en er is een tijd van uitgaan; gisteren in een gevuld Gelredome Tina Turner gezien. Weliswaar vanaf de zijvleugel (toneelkijker geen overbodige luxe), maar toch. Hier staat de Diva op een platformpje een aantal meters boven het toneel. En we af en toe mochten ook allemaal meezingen, onder de liefdevolle doch strenge regie van Tina: "Wots LUV Gotto DO Gotto DO Widdit!" Dat klinkt uit - pak 'm beet - 20.000 kelen echt geweldig. En bij "You're Simply The Best" zongen we natuurlijk allemaal voor haar.

Maatschappijleer

De krant wordt van a tot z doorgewerkt.

Lebensraum

Chick en Chucky volgend vanochtend met belangstelling de verrichtingen van de chef (hoog reikend op een ladder vlak langs de balustrade of knielend op het groenige beton & in de weer met lijnen en netten).'s Middags mochten ze de Buitendimensie verkennen. En voortaan kunnen ze zonder supervisie van de chef op het balkon.
Het is al een beetje gewend, zo'n net voor je uitzicht.

Auf Wiedersehn

Alistair is vanochtend definitief vertrokken uit Amsterdam; met 1 schoudertas, 1 rugzak en twee behoorlijk zware koffers. Morgen vliegen hij en zijn verloofde naar Japan om daar te trouwen. Daarna gaan ze in Berlijn wonen, zodat ik daar nu een logeeradres heb.
Weer tijdperk ten einde - ook dat gaat maar door.

Chick en Chucky blijven bezig

Terwijl de chef meestentijds aan een beschermend net op het balkon werkt, vermaken Chick en Chucky zich binnenshuis op het toilet. Ze weten nog niet hoe je het moet doorspoelen.

Modern Speelgoed

Ik heb zelden de gelegenheid om te ontdekken waar het Moderne Kind zoal mee speelt, maar gisteravond kreeg ik een kans. Even stond ik paf. Maar als je als kleuter je bevalling al kunt oefenen met je zwangere barbie, is het eigenlijk maar een kleine stapje om dit playmobielesque zeehondenbabietje de de fles te geven.
En en passant kun je het diertje ook nog leren op zijn achtervinnetjes te balanceren - gevoel voor evenwicht is kenmerkend voor de zeehond.

Pillar of the Community

Twee vandaag gemaakte portretten, uit een serie. Welke zou ik kiezen?
Het licht van achter/opzij, de klassieke sfeer van de pilaren (behorend bij het complex van het Amsterdams Historisch Museum, de man serieus, wat past bij de inhoud van het interview waar de foto bij moet komen.
De tweede foto is, door de kastjes van de weeskinderen die nu in beeld zijn en het feit dat er ook (opzettelijk, ja ja) hoofden van terrasgangers op staan, wat lichter. Maar je zou ook kunnen gaan denken dat we hier met een trotse horecaondernemer van doen hebben.
In feite staat hier de boekhandelaar die in hartje Amsterdam rondom het Spui het historisch/wetenschappelijk/intellectuele leven binnen de grachtengordel regelmatig aanslingert, liefst in samenwerking met anderen. Door zulke mensen kon Amsterdam in 2008 Wereldboekenstad worden (goed voor een prettig soort toeristen). Hier staat een man met een missie. Door de foto in de spotlight, en daarop dan toch weer net een beetje in de schaduw.
Maar welke zou ik kiezen als mij het mes op de keel werd gezet?

De Kap Is Eraf

Liefdevol raspt Chicky's tongetje over de snoet van haar broertje. Eindelijk zijn z'n wangetjes fatsoenlijk te belikken. De kap is eraf - zonder mijn toestemming.
Toen ik gister thuiskwam holde Chucky mij vrolijk tegemoet zonder de kap om zijn kop die moest voorkomen dat hij aan de hechtingen in zijn linkerachterpootje gaat zitten knagen. De kap lag met vochtige aangeknaagd koordje achteloos achter een stoel in de huiskamer, terwijl Chick en Chucky opgewekt rondgaloppeerden.
Toen de kap drie dagen geleden even af mocht begon Chuck meteen aan de zwarte draadjes tussen zijn teentjes te frunniken, maar nu likt hij dat pootje niet meer dan de andere, dus wat mij betreft (en ik mag het zeggen) blijft de kap af. En morgenochtend om half negen mogen de hechtingen er eindelijk uit.

Heel De Mensch

Gisteravond met mijn ouders de feestelijke Presentatie bijgewoond door het verzorgend, activiteitenbegeleidend en het huishoudelijk personeel van verzorgingstehuis De Vier Dorpen. Het veranderingtraject dat de medewerkers waren ingegaan kwam erop neer dat men de bejaarde mens als gehele mens en niet alleen als patient wil zien en behandelen. Een geweldig goed idee natuurlijk.
Er werden sketches gedaan (getuige de foto) en wij keken ernaar vanaf tafels in de grote zaal, met een glaasje wijn en een bakje cashewnoten.
Rechts van mij zat een hoogbejaarde dame uit een belendende aanleunwoning. 'Ik heb een herinnering aan uw vader,' zei ze. 'Niet echt een leuke herinnering - jaren geleden viel mijn vader, die bij ons logeerde, opeens achterover dood neer in de huiskamer. Op de salontafel. Overal glas.. Enfin. Onze huisarts was er niet, uw vader verving hem. Mijn vader lag daar met z'n bril scheef en uw vader haalde die bril van mijn vaders gezicht en en zei "die heeft hij nu niet meer nodig." 'Hij zei het niet naar of zo, eigenlijk heel vriendelijk. En pas op dat moment realiseerde ik me dat hij echt dood was. Maar die bril heb ik nog steeds.'

Wassen Blijft Problematisch

Het kapje weerhoudt Chucky niet van stevige stoeipartijen, hoewel hij het spel vaker dan zijn zusje (hier vastgelegd tijdens een landing) onderbreekt om zich te wassen.
Omdat hij met zijn tong alleen bij zijn staart kan, blijft zijn likken zonder effect. Maar de binnenkant van zijn kapje is smetteloos.

Prins Chucky

Vrijdagochtend gaan de hechtingen eruit en dan mag het kapje af. De zwachtels om zijn poot was Chucky al eerder kwijtgeraakt: Op tweede paasdag rende hij opeens opgewekt langs zonder Pipopootje. Linkerachterpootje onmiddelijk weer omzwachteld; twintig minuten later was het weer af. Nog een keer verbonden, nu met hulp van nicht Paulien, die haar Eerstehulpdiploma heeft. Zes uur later liep Chucky triomfantelijk het kattenkratje uit. Verbandvrij.
Van de dierenarts mocht het pootje zonder verband blijven - het heelde allemaal geweldig - maar het kapje moest nog even omblijven omdat Chucky anders aan de hechtingen gaat knagen.
Nu, op de valreep, nog snel een foto van Chucky met kraag. Hij ziet eruit Ko van Dijk in een kostuumdrama. Prins Chucky. Nog een nachtje slapen en de hechtingen gaan eruit. En het kapje hangen we aan de wilgen.