Grofvuil Rules
Deze week liep ik mee met de mannen van de stadsreiniging. Een van hen (links in beeld) vond Grofvuil het interessantste, vertelde hij me in de middagpauze - sjekkie tussen de vingers, blik op nadenken.
In eerste instantie dacht ik dat hij bedoelde dat je dan veel interessante dingen tegenkwam (stoelen, wandkleden, kasten, ventilatoren) maar nee, dat kon hem niet schelen. Wat hem aan grofvuil inzamelen beviel, was het tempo. Want de jongens die de gewone afvalzakken in de vuilniswagen gooien, doen dat bijna dwangmatig in een moordend tempo. "Dat is jakkeren vanaf half acht 's ochtends en dan ben je om half twee klaar met je wijk maar je mag pas om vier uur naar huis en als de bazen je zien duimendraaien zijn ze ontevreden en het is ook nog eens de pest voor je rug." De andere tak van sport, de Veegwagen, is het andere uiterste: "met zo'n bezem voor dat wagentje uit, urenlang sukkelen, daar word ik echt helemaal flauw van." Nee, dan Grofvuil. "Dat is actief en rust, actief en rust en het gaat gewoon tot vier uur door. Je moet aanpoten, maar tussendoor kan je even lekker zitten."
Akker, na de regen
De akker, na een regenachtige middag. De aarde is meteen veel donkerder geworden, de lucht is kruidig. De plantjes hebben er zin in; het gras op de voorgrond staat in bloei. Dat schiet lekker op. Volgende keer zet ik de foto's even pal onder elkaar ("Zoek De Tien Verschillen En Win Een Magnetron")
Stedelijk Fauna
Pal naast het net verrezen nieuwe stadsdeelkantoor van Oost/Watergraafsmeer (Amsterdam) heeft dit zwanengezin een pied-a-terre aan de Ringdijk. De bouwvakkers hebben er een hekje omheen gebouwd, 'anders worden we voortdurend aangevallen'. Op twee meter afstand klossen de mannen langs en er dreunen zwaren vrachtwagens met betonplaten langs het water en vijftig meter verderop werd met drilboren een betonnen brug gesloopt. De zwanen hadden er geen last van; die hebben zo hun eigen prioriteiten.
Akker, Groen Waas
22 mei. Er ligt een iets sterker groen waas over de akker en het gras langs de kant is ook een stukje hoger geworden.
Akker, Stadium Jonge Sla
Als ik naar mijn ouders ga, sla ik bij deze akker linksaf (de weg waar nu die fietser rijdt). Twee weken geleden was de boer er aan het ploegen en egaliseren, en nu richten de eerste groene blaadjes zich al op. Meestal wordt hier mais verbouwd; over een paar maanden kun je de huizen in de verte niet meer zien. Volgende keer dat ik hier langs rijdt zal ik opnieuw een foto maken, en dan weer en dan weer, om het hele proces van groei en oogst vast te leggen.
Geheel in stijl & niet geheel in focus.Fluitekruiddagen
Het werd een echte stare-down die wel vijf minuten duurde. Ik wilde een foto van een wegflappende reiger, maar zonder daarvoor met steentjes te gooien of reigerbedreigende taal te bezigen. De reiger had dat feilloos door en gaf geen sjoege. Pas na vijf minuten steeg hij majesteitelijk op.
Dit bewijst wederom dat ik geen natuurfotograaf ben, want die liggen zonder morren een halve dag plat op de buik in een nat weiland tot er een vlucht ganzen over komt gakken tegen een ondergaande zon. Voor mij is vijf minuten op een zonnige dag langs de Middenwetering in de Watergraafsmeer het maximum haalbare.
Zo Veel Bloemen, Zo Weinig Tijd
Kan het zijn dat ik met het klimmen der jaren meer van de natuur ben gaan houden? Mijn grootste bezwaar is natuurlijk dat natuur veel onderhoud vergt (gras maaien, wieden), er van alles voortdurend dood gaat en dat natuur onveranderlijk gepaard gaat met grote hoeveelheden hinderlijke (want jeuk, niesbuien en uitslag veroorzakende) diertjes.
Dit koolzaadveld is natuurlijk geen goed voorbeeld van natuur want landbouw en in cultuur gebrachte grond, maar stak wel vol overuren makende bijen.
Namen van Honden Met Bijzonder Korte Pootjes: Toetsie
Na Vinnie, Bob, Britta, Lordie wordt Toetsie aan de lijst toegevoegd. Waarom Toetsie, Toetsie heet is niet helemaal duidelijk - ze lijkt geen bijzonder grote of vooruitstaande tandjes te hebben. Toetsie had overigens geen oog voor mij, noch voor de rest van de wereld. Haar ogen waren gericht op het Vrouwtje, dat zich op dat moment in de rij voor de kassa van Kruidvatwinkel bevond. Wat maar eens bewijst dat Toewijding en Korte Pootjes elkaar niet uitsluiten. Integendeel.
Jong Geluk
Deze meerkoetenfamilie heeft er kennelijk zo veel zin in, dat ze aan de tweede leg zijn begonnen voordat de eerste lichting (zes stuks in leven & welzijn) het nest heeft verlaten. Dit meerkoetennest dobbert tussen wal en schip op de Duivendrechtse Vaart, vlakbij de Amstel.
Geachte Cliente Tis Lente
Vanaf mijn balkon kijk ik naar de boom die 51 weken per jaar het aankijken nauwelijks waard is, maar eind april 1 week lang verandert in een roze explosie.
De duiven zijn gek op de bloesem; deze foto maakte ik van mijn balkon vlak voor de zon acher de huizen verdween.
Ziehier het stedelijk bewijs dat de lente echt is gearriveerd - zelfs in Amsterdam, zelfs in onze binnentuinen achter het Okura hotel.
Verhuizing
De extra huiskamer is nu slaapkamer geworden. De hele familie hielp mee met sjouwen, koffie zetten, tonijnsalade maken en oude dingen nieuwe plekken geven. Broer en echtgenote kwamen elk met hun eigen auto, elk met 1 kind erin, beiden in de veronderstelling dat de oudste zoon in de andere auto zat, totdat iedereen gearriveerd was en wij moesten concluderen dat Hugo vergeten was en nog in Kampen zat. Hij zal het zelf niet erg hebben gevonden (de hele middag ongestoord computeren is ook leuk), maar voor ons was het jammer want de spierkracht van een 15-jarige hadden we goed kunnen gebruiken.
Maar het is allemaal gelukt, broer & gezin zijn weer vertrokken en we genieten van de rust en de nieuwe look van de kamer. En we vieren het met een ouderwetse LP met Vera Lynn: (From the time we say goodbye). En Glenn Miller. En de Andrews Sisters.
Bobby
En dochter Jessica en moeder Rietje op de bank. Bobby (Yorkshire terrier, liefdevol opgevangen na moeilijke jeugd bij Wrede Eigenaar) is het hondje van Rietje, maar Jessica laat hem vandaag uit omdat Rietje geveld is door griep.
Ginger Divine Says Hello
Ginger Divine, overdag beter bekend als Chris, poseert in haar nieuwe jurkje voor het podium van de 2008 RAP Song Event in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. RAP staat overigens voor Respect-Acceptance-Participation; 80 jongeren uit Malawi, Ruwanda, Tanzania, de Filippijnen en Bangladesh traden op met hun RAP songs, die ging over de noodzaak van seksuele voorlichting en educatie van jongeren.
Chris/Ginger is een van de vrijwilligers die de buitenlandse bezoekers de hele week begeleidt.Ik hoop haar in later stadium in al haar drag queen glorie vast te leggen tijdens een nog te organiseren drag queen Fundraiser.
Vaarwel Hvar
Nog net in Stari Grad, maar onderweg naar (de bus, de boot, de bus, het vliegveld) dronken wij een latte macchiato (maar dan in wat simpeler vorm) en raakten geinspireerd door de vrouw die wandelde met aan haar hand het schattige meisje met de onwaarschijnlijk ver uit elkaar staande beentjes.
Processie op Hvar (2)
Nog een foto van de Traditionele donderdagnachtprocessie op Hvar, met vrome jongeling linksvoor en in een soort zwarte voile gehulde Jezus aan het kruis rechts.
Als we op Goede Vrijdag heel vroeg waren opgestaan hadden we de processie bij daglicht kunnen fotograferen. Dat hebben wij echter niet gedaan, want die avond zijn we naar Stari Grad verhuisd, 20 km verderop, en eerlijk gezien had ik wel weer genoeg processie gezien, voor 2008.
Zie dus verder de Engelstalige website van Vivian Grisogono, een van de bewoners van Pitve, gelauwerd fysiotherapeut (schreef onder meer een boek over knieeen) en processie-deskundige. Zij wees ons het huis van Jill en Evan, op buitengewoon vriendelijk en utterly British, want opgegroeid (en lang werkzaam geweest) in Engeland.
Processie op Hvar (1)
Gisteravond in Pitve: ons startpunt voor een dorpsprocessie naar het volgende dorp en het volgende en het volgende, 6 dorpen deden mee. Achter mannen met stierennekken en uitpuilende nette pakken en jongens met ijdele kapsels, allen ook gekleed in witte pijen. Lopen de geld nacht door van dorp tot dorp en zingen een Oud Lied: een soort onderbuikpijn lament. Alle dorpen hebben hun processie: als je in 1 kerk bleef, kon je ze alle 6 zien en horen. Wij hebben 1 dorp meegelopen. Een 500 jaar oude traditie. Lagen om 2 uur in bed.
Er Echt Uit
Vandaag gaan we uit ons huisje - nog 2 dagen een hotel in Stari Grad, en dan met de boot naar Split.
Kroatische Drie Geboden: Gij Zult (Niet):
Met vieze handen gaan zwemmen...
Met de auto de wal keren....
Of daar lopen waar hamers en zware bouten naar beneden geworpen kunnen worden...
Nog Een Dierenvriend
Felix, Minet en Grote Pluis verdringen zich om de inhoud van het blikje tonijnsalade (met mais en bruine bonen en, o ja, ook nog wat tonijn).
Vinnie, Bob, Britta, Lordie
Nieuwste aanwinst op de Lijst van Namen van Honden met Bijzonder Korte Pootjes: Lordie. Gespot in het zuidelijkste puntje van het Kroatische eiland Hvar. Volgens zijn eigenaar kan hij het weer voorspellen. Het is een bijzonder model hondje, dat alleen op het eiland Hvar is gesignaleerd.
Scheveningen in de winter is kouder
Aldus L., die manmoedig in water van 14 graden zwemt. Eventjes. En dan een half uur weer opwarmen.
Huisheilige
Het huis waarmee wij de binnenplaats delen, ligt niet in puin, maar wordt ook niet bewoond. Een ietwat aangevreten heilige waakt over de lege vertrekken.
Binnenplaats, met blauw wasgoed
Het huis ruikt vrij sterk naar wat ik als muizenpies zou classificeren (als ik niet op vakantie was, deed ik dat ook), maar het uitzicht is fantastisch, er is een wasmachine, het internet werkt ook, geen student te bekennen en we hebben zojuist dik 2 uren een berg op- en afgewandeld. Onze auto (waarvan de uitlaat kapot bleek, maar dat is gefixt) doet inderdaad vaag aan mijn auto in Amsterdam denken, maar hij maakt aanzienlijk meer lawaai (niet alle lekken in de uitlaat konden worden gedicht. Maar er schraapt nu tenminste geen metaal meer over het asfalt). Ik lees een dik Zwitsers boek over de belevenisesen van de Joodse familie Meijer, L. is verdiept in "Eilandpost", en straks gaan we een ritje met de auto maken, naar de supermarkt (aubergines en kip kopen om later te grillen, langs de weg groeit rozemarijn), eten, meer lezen en dan uitgeput naar bed, klaar voor een nieuwe dag. Om ons heen is het doodstil, behalve wat mussen, af en toe een raam dat open of dicht gaat (onze woning is het enige in dit rijtje dat bewoond kan worden, de rest heeft geen vloeren, soms geen ramen, de ene helft van het dorp - heel veel dicht tegen elkaar aangebouwde huizen) staat leeg, de helft daarvan bevindt zich in een zeker stadium van opgeknaptheid - bij sommigen zitten er wel weer ramen en deuren in, maar nog geen vloer, of gestucte muren, of electrische leidingen. Heel af en toe rijdt er in de verte een auto langs. Deze foto is gemaakt door L, terwijl ik mijn email bekijk. De twee panelen achter mij zijn zonnepanelen, die ervoor zorgen dat je heet kunt douchen.
Herhaal: WC
Natuurlijk ontdekten wij deze bordjes pas nadat wij, bipsen zusterlijk naast elkaar, simultaan in het mos hadden geplast.
Ons huis
Eigenlijk moet je wat verder van het huis af staan voor een goede indruk, maar dat is lastig - er staan wat ruïnes in de weg.
Abonneren op:
Posts (Atom)