Mijn eerste poging tot moestuin mag dan vrij desastreus zijn verlopen - alles weggevaagd door aanhoudende slagregens - 1 plantje heeft het gered. Herk Proudly Presents: mijn wortelplant.
Rijke oogst
Mijn eerste poging tot moestuin mag dan vrij desastreus zijn verlopen - alles weggevaagd door aanhoudende slagregens - 1 plantje heeft het gered. Herk Proudly Presents: mijn wortelplant.
Villa Hohenhof
Gesamtkunstwerk in Hagen. Villa ontworpen door Henri van de Velde. Alles past bij elkaar; van dakpan tot deurknop.
Audi ondersteboven
In het red dot design museum - gevestigd in een oud industrieel mijnbouw stoomturbine gebouw - hangt een aluminium audi als een crucifix 6 meter boven de grond. En ze hebben ook nog heel erg leipe keukenkastjes tentoongesteld.
Tsjiepie
Geen feestbeest, onze Tsjiepie. Met stip de lafste parkiet van Gelderland. Maar dit staatsieportret is toch maar mooi gelukt.
Aan het computeren
Met de laptop op schoot aan de email. wvanherk[at]gmail.com Met de cursor is het soms nog een gevecht. Een titanenstrijd.
Kantoor Herengracht
Het klinkt sjiek, Herengracht (schuin tegenover de burgemeester zelfs), maar er is heel wat TLC nodig om deze ruimte een beetje knap te krijgen. Dag na dag, beetje bij beetje en kilometers plintjes verven wordt deze ruimte een kantoor/lesruimte.
Poes In De Pot
Kom ik thuis, vind ik geen hond maar logeerpoes Vespa in de pot op het balkon. Ik laat haar discreet met rust - ze kijkt een beetje verstoord. Maar gelukkig is ze wel hoor - af en toe komt zel langs voor een afgemeten dosis TLC
Veluwse markt in B
De Veluwse Markt te B. heb ik jarenlang gemeden als de pest. Plaatselijke middenstanders die altijd normaal gekleed gaan, maar zich voor de Markt opeens in boerenkiel en dito petje te hullen: bah. Plastic bekertjes waarin Kruutmoes werd geserveerd, een oudroze drankje met onder andere rozijnen en karnemelk met de uitstraling van braaksel: huuuuu.
Maar buitenlandse vriendin was mee, en die kikt op Arts & Crafts. En op de Veluwse markt kon ze haar hart ophalen.
De Akker
De kolfjes worden al lekker vet - ongeduldige stedeling als ik kijk ik nu al reikhalzend uit naar het dramatische moment dat de akker van manshoge maiszee in een kaalslag stoppelveld is veranderd. Maar volgens Landbouworganisatie LTO ligt de oogstperiode voor mais normaal gesproken van 20 september tot half oktober. Zucht.
Vakantiefoto's
.jpg)
.jpg)
Foto's van de vakantie in Utah staan op Picassa. Van de engel Mormoni op de kathedraal van de Kerk van Jezus C. van de Heiligen der Laatste Dagen (de Mormonen dus) tot wilde paardrijtaferelen in Bryce National Park. en een overdosis aan zonsondergangen natuurlijk. Zien? Klik hier.
Opgestaan Plaats Vergaan
Zo'n plank is ideaal voor multitasken. Je bent nog niet van je surfplank af of moeder en dochter gerbuiken 'm als slaapkamer.
Midvoor Bobby
'Onze beste score? Dat we met 2-1 verloren. Maar wij waren wel het enige team dat zong onder de douche.'
Bye bye biet
Vandaag mag Tsjiepie naar buiten
Buiten de kooi, wel te verstaan. Hij is uit logeren bij tante Katja en zij is wat huiverig om hem los in de kamer te laten vliegen. Maar Tsjiepie blijkt een Heer; eenmaal buiten de kooi gaat hij onmiddelijk buurten. Bij tante Katja.
Akker op 17 juli
De mais gaat harder dan mijn bietjes (waarover later meer). De horizon is nu bijna (maar nog niet helemaal) aan het oog onttroken onttrokken te worden, en de maiskolven laten hun draadjes wapperen. Volgens tante Katja betekent dit dat de mais niet hoger meer wordt, maar ik hoop dat er nog een paar decimeter bovenop zullen komen.
Voor het akkeroverzicht sinds 15 mei, klik hier.
Poezie in park Frankendael
Poëzie in het park - in het kader van Amsterdam Wereldboekenstad trotseerden de echte die-hards de regen en de wind en wentelden zich (zondag, 20 juli) in gedichten in Park Frankendael. Hadden de thuisblijvers ongelijk? Natuurlijk. Zelfs ik meldde mij spontaan aan voor een gedichtenworkshop, samen met een Purmerendse, en twee Zuidhollanders werkten wij, terwijl er steeds meer mensen onder hetzelfde tentdak kwamen schuilen, wat leidde tot minder concentratie, maar meer verbroedering alom.
Dertig echte dichters traden op, en toen een quintet bronsgevooisde heren, en daarna lazen wij, zondagworkshopdichters, onze gedichten voor op het Grote Podium (na enige zachte drang van onze bezielende gedichtenworkshopleraar, Jacques Brooijmans). Dit was mijn pennevrucht:
Nat! Nat! Nat!
Van de regen uit de drup.
Schuilen onder een uigevouwen scherm
flarden stemmen, fado
De lucht van plastic tafelkleed,
soppend gras, koffie ergens ook.
Meer dichters dan vogels hier
en lachende honden onder parasols.
Wij schrijven ons op hard gras
tegen de verdrukking in
van de regen uit de drup.
De echte dichters lazen natuurlijk echte gedichten: Ibrahim Selman (met boek), Louise Liliane (in rode broek), en een mevrouw die zelfs de dieren wist te fascineren. Vrijwilliger Paul hield de parasols in bedwang als een goochelaar tijdens een draaiende-borden-act.
Slaaphond
Britta op schoot in de auto: een pootje op elke knie en de kop hangend in de ruimte daartussen.
Overzicht
Hier zie je het wat beter: reiger houdt toezicht op vuilnismannen die ontzagwekkende hoeveelheid vuil aan het wegwerken zijn.
Harder dan Mais of Bieten
Maar het zijn niet alleen bieten en mais die vaart moeten maken. Hier moet een apart kantoor in komen, en een apart leslokaal. En de resterende ruimte moet ook nog het daglicht kunnen zien - in maar een van de vier muren zit ramen. Over een paar weken zitten hier wandjes in; 10 meter daarvan zal bestaan uit schuifdeuren met matglas. En het moet voor half augustus af zijn. Ha! Daar zullen de bietjes wel niet aan kunnen tippen.
Akker
De mais heeft de horizon bereikt. Vooral aan de rechterkant zijn een aantal maisplanten over de horizon heengekropen; het zou me niets verbazen als de bomen aan de einder volgende week helemaal uit beeld zijn geraakt omdat de mails zo hoog is opgeschoten dat het uitzicht aan het oog onttrokken gaat worden. Tijd om te maaien?
(Voor alle weken onder elkaar: klik hier.)
Daarom heb ik nu een kleine overdekking kas gebouwd van diverse materiaal die in D.'s tuin rondzwierf en al mijn fantasieen over het uitdunnen van de rijen (uitdunnen! Daarvoor is niet eens genoeg!) nog even in de kast gezet. De pincet waarmee ik dat dacht te gaan doen zit weer even in het toilettasje. Maar gelukkig is er nog wel iets te zien. Vandaar: Meet the Beet!
Akker
De akker op 3 juli; met de mobielcamera genomen (waardoor net een iets andere hoek dan anders) Het is groeizaam weer, de mais is flink gegroeid, behalve in het hoekje vooraan. Daar hebben de maisplanten definitef de handoek in de ring gegooid.
Wegens Omstadig Heden Gesloten
.
Ik wilde er eerst een flauwe grap over maken - dat hier vast een drama achter schuilging, maar dat hen nooit zo erg kon zijn als de mededeling die ik ooit aantrof op het aanbiedingenbord bij de groenteman in het dorp B, dat vermeldde: "Verse knoflook.Verwijderd de Bloedvaten." Maar ik heb het opgezocht, de Omstadig, en het is wel erg: Bakkerij Theeboom bij mij om de hoek heeft per 3 juli de deuren gesloten, omdat de bank de financiering heeft stopgezet. Het kosjere familiebedrijf werd ruim 100 jaar geleden opgericht door bakker Theeboom en het was een begrip - niet alleen in joods Amsterdam. De gemberbolussen waren beroemd, hoewel mijn favorieten de chocolade- en de volkorencroissants waren.
Ik hoop dat iemand de zaak toch nieuw leven in kan blazen, en anders dat er een leuke winkel voor in de plaats komt (de winkels in de Maasstraat hebben het niet makkelijk), en daar valt uitdrukkelijk niet een makelaars- of belastingadviesbureau onder.
Moestuinmania
Zou het iets met hormonen te maken hebben? Mijn liefde voor de natuur verdampte toen mijn pubertijd begon. Nu ik als late veertiger onverbiddelijk richting menopauze dender, begint mijn liefde voor de natuur terug te komen. Allerlei soorten natuur: de Canyons in Utah, het Amsterdamse Bos in Noord-Holland, ja, zelfs de Veluwe in Gelderland bezie ik tegenwoordig met ontzag. En Barbara Kingsolver's Animal, Vegetable, Miracle. A Year of Food Life doet mij nog een stap verder zetten op het pad tot liefde der natuur.
Kingsolver (bekend van onder The Poisonwood Bible) vertelt in Animal, Vegetable, Miracle over het eerste jaar dat zij en haar gezin proberen te leven van wat hun (gigantische) moestuin en de buur-boerderijen opleveren. Daartoe verhuisde het gezin Kingsolver van Tucson, Arizona in de woestijn naar het gematigder klimaat van de oostelijke staat Virginia. Kingsolver schrijft lyrisch over tomateninmaak, kippen- en kalkoenenslacht, IJslandse schapen, gigantische pompoenen en houdt gepassioneerde pleidooien Tegen de voedingsindustrie en Voor lokaal geproduceerd voedsel.
Dochter Lily (6) blijkt ondernemer en houdt kippen om met de opbrengst van de eieren en slachtkippen een paard te kunnen kopen. Dochter Camille (jaar of 20) geeft het perspectief van de Tiener en verzamelde lekker leesbare recepten en Echtgenoot Steven geeft weetjes over de voedselindustrie. Er is natuurlijk ook een website bij gemaakt (hier). De Kingsolvertjes doen alles grondig - heerlijke overachievers, zeg maar.
Soms werd ik wat wee van al die idylle. Maar overwegend was het meeslepend. Zo gezond - wie zou dat niet willen? Ik was zo begeesterd door Barbara's groentensymfonie dat ik thuis in Amsterdam (tweehoog, balkon op het noorden) een moestuintje ben begonnen in een vrij hoekje van de tuin van mijn vriendin D., begane grond twee blokken verderop. Ik word op mijn leeftijd makkelijker beinvloedbaar dan een kleuter, vrees ik. Heb ook weer een zeer nuttige website gevonden voor Moestuin voor Beginners bij Knorr. Want ik ben een volstrekte nitwit op het gebied van moestuinieren. Tot op heden gingen zelfs vetplanten bij mij dood. Ik wil in het begin niet de weg kwijtraken met te veel details over beendermeel en slakkenplagen.
Groentologen onder de lezers zullen wellicht opmerken dat het al juli is en dus wel een beetje laat voor een moestuin. Zo'n tuinboek moet je eigenlijk in april beginnen te lezen. Maar volgens de instructies op de zaadzakjes van de rode bieten, wortels, venkel, bieslook en basilicum die ik vijf dagen geleden in de grond heb gestopt en al drie keer water heb gegeven, zouden ze nog steeds moeten staan te springen om bovengronds groen te gaan.
Zodra de eerste sprietjes in mijn stukje land van 1 bij 2 meter boven de grond steken, wordt dit fotografisch vastgelegd.
Akker
Dat komt ervan als je in juni 2 weken op vakantie gaat: even kijk je niet en de mais blijkt als een gek gegroeid. groeit als een gek. De bovenste foto is gemaakt op 4 juni. Wat mij vooral opviel was dat het bermgras wel op de hoek is gemaaid, maar verderop niet. En precies in het hoekje dichtbij doet de mais het niet best. Lichter van kleur, en kleiner.
De onderste foto is gemaakt op 26 juni en de mais heeft een reuzenspurt gemaakt - gelukkig is de skyline nog wel in beeld. Het bermgras is inmiddels langs de hele weg bijgesnoeid en de mais in het hoekje heeft (waarom? stond het op de tocht?) nu helemaal de geest gegeven.
Voor alle foto's op een rijtje, klik hier.
Wereldberoemd in de Maasstraat
Onze daklozenkrantverkoper heeft zich in de loop der jaren een plekje veroverd voor de AH-winkel. Wat begon als Staan Voor De Ingang heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een Entree - iets waar je langs moet om de winkel in te komen. Op het bordje (bij de onlangs geintroduceerde krantenstandaard) staat een bordje: 'Daklozenkrant hier te koop. Ik werk niet voor Albert Heyn. Maar ik help ze graag.' Onze krantverkoper in de Maasstraat heeft een parasol, zijn hond een bedje.
Hij vangt ook boeven. Toen ik mijn krantje kocht, vanmiddag, had hij geen tijd voor een praatje, want hij was net een een opgewarmde kant-en-klaar maaltijd aan het verorberen, onder het toeziend oog (want gekregen van) een dankbaar Duits echtpaar, gespaard van beroving door Onze Onverschrokken Krantenverkoper. Die jongen verdient een AKO kiosk, toch? Of beter.
Abonneren op:
Posts (Atom)