De mooiste thuis
Indruk maken op de andere boys on the block; wat deze jongen betreft is er geen twijfel mogelijk wie hier de meester van de mestvaalt is. (Foto: Inge)
Vroedvrouw
Op weg naar de supermarkt gaat de telefoon. I. heeft dienst. Kalfje zit achterstevoren en verdraaid. Pogingen om het kalf in de baarmoeder te draaien (van boven naar onder en van voor naar achter) mislukken. Een keizersnede blijkt noodzakelijk. Het kalfje blijkt - tegen de verwachting in - toch nog te leven. Moeder en kind maken het goed.
Nieuw Span
Gisteren ging Hayke (3) voor het eerst met Feye (12) voor de kar. Ze heeft de afgelopen weken geleerd om in haar eentje een karretje te trekken en nu gaat ze getraind worden om in een dubbelspan te lopen. Feye treedt op als haar mentor. En het is veel makkelijker om het karretje recht te houden met een ervaren paard aan de kant waar de auto's langsrijden. Dus Feye staat links (op de foto rechts) en Hayke rechts (op de foto links). Helemaal links op de foto staat Nienke - bij deze eerste rit was de assistentie van een extra en echt paardenmeisje zeer gewenst.
Start! Qua grootte zijn ze nogal verschillend. Als je Hayke alleen ziet, lijkt ze een heel normaal formaat te hebben. Maar naast Feye is ze opeens een klein meisje. Ze heeft er zin in: je kunt zien dat de strengen (de riemen waarmee het paard de kar trekt) bij Feye in een los boogje hangen. Hayke trekt de kar feitelijk in haar eentje.
1 jaar geregistreerd partnerschap vieren in Emmeloord
Het eten was smakelijk en de spelfouten in het menu zagen wij grootmoedig door de vingers. Het eten vraagt al aandacht genoeg.
Uit rijden. Chicky ook.
Op het erf is de kar nog zeer geschikt als zonnebank.
Maar als er een paard voor staat en de boel komt in beweging, heeft alleen Chick het lef om te blijven zitten alsof het de Gouden Koets is, speciaal voor haar gemaakt.
Snapshot vanuit de heup geschoten. Roeschka is ook aan boord gehesen. We zijn helemaal klaar voor een tochtje rond Woudsend.
Een boterham met ham
Bijna 90 jaar op aarde. Een gesprek is net pingpongen met een Chinees sporter - het gaat alle kanten op.
Er is vrij veel verkeer op het kruispunt Loenenseweg/Dorpstraat. Mijn vader kijkt er op uit. "Wat zijn de bussen toch groot," zegt hij. "Wat zijn de bussen tegenwoordig groot."
De vissermanschouw.
En voor je het weet zit je aan het roer van de Vissermanschouw met de wonderlijke naam Plinius (als ode aan oude Romein die in zijn boek Naturalis Historia de noordelijke Nederlanden beschreef) of, erger nog: 'BH48' (wat bij mij associaties met cup F oproept, want ik vind deze boot heel groot). Aan de naam gaan we nog wel wat doen. Maar evengoed is het is een prachtige boot.
Melvin rust uit
Hij wordt een dagje ouder. Melvin. Hier ligt hij te genieten van een prille aprilzon, laag bij de grond en dus niet vol in de ijskoude wind. Hij laat zich zachtjes aaien door Inge. Het is zelfs zo rustig dat Chicky (links op de foto) er gezellig bij komt liggen. Wat heeft ze toch een prachtige schutkleur voor zand.
Geluk
Mijn knuffeldier
Wanneer het etenstijd is, staat Willy Drie al kopwiegend klaar om alles naar binnen te schrokken. En als hij - buiten de etenstijden - ziet dat je richting de zakken winterwortels loopt, staat hij ook meteen in de benen.
Maar als hij in zijn stal ligt te herkauwen (runderen slokken eerst heel snel al hun eten naar binnen en gaan het dan op hun gemak goed vermalen) en je loopt niet via de plek waar het voedsel ligt opgeslagen naar hem toe, dan blijft hij liggen. En dan kun je rustig over het hek klimmen en gezellig bij hem gaan zitten (en wel uitkijken dat je niet in een koeienflats terecht komt). Dat begint al een heel klein beetje op koeknuffelen te lijken. Maar als ik mij niet vergis, is koe-knuffelen iets wat vooral mensen leuk vinden. Voor een koe of een os is dat toch meer neutraal - op z'n best vinden ze het wel best.
Zondagmiddag
Deze foto is gemaakt door Annemarie van Snacknar Anytime (het logo van het lachende halve maandje zie je op de achtergrond). Willy Drie is gek op hun frieten (en wie niet? Ze zijn ook heerlijk). Ik zie eruit als een Russisch vrouwtje dat haar koe naar de markt brengt.
Voor een uitgebreider verslag van Willy Drie's avonturen, klik hier Ik heb daar ook een filmpje ge-upload met Willy Drie die borden aflikt. Hij blijkt enorm van bietensalade te houden. Van bijna alles dat eetbaar is, trouwens. Behalve eierschalen.
Nu moet de lente wel komen
Behandeling: het onderooglid wordt naar onderen getrokken, zodat het weer strak zit en dan gaat er een krammetje door. Dat valt er na enige tijd vanzelf weer af.
Deze jonge dame lijkt zich in elk geval prima te herstellen.
Mijn Queen B sweatshirt is gearriveerd!
Woensdag gelezen in Het Parool, vandaag aan het lijf: Queen B special edition!
zie ook: http://www.lindamagazine.nl/2013/02/21/een-ode-aan-koningin-beatrix/
Een nieuwe fase
De eerste keer liep hij (in de paardenbak) met aan beide kanten een begeleider. En dat was nodig ook, want hij vond het helemaal niets, dat karretj: hij begon enorm te bokken en te springen. Gelukkig riep Inge - die weliswaar geen ervaring heeft met jeugdige ossen trainen, maar wel met jonge paarden - dat we hem moesten laten rennen. Dat was een meesterzet. Want als hij rent, kan hij niet erg bokken en dan is de kans veel kleiner dat hij met zijn achterpoten over de stokken uitkomt en akelig neerkomt.
Bij een door W3 bijzonder snel genomen buitenbocht struikelde ik weliswaar, landde met mijn gezicht vol in het zand terecht en moest mijn touw loslaten, maar Inge hield gelukkig wel vast. En met het volgende rondje kon ik weer aanhaken.
De rechte stukken gingen al snel goed, maar bij de bochten voelde Willy Drie natuurlijk zo'n stok in zijn zij prikken, en dan bleef hij staan en zette zijn voorpoten in de weerhaak-stand. (In tegenstelling tot een paard mist W3 dan de impuls om te vluchten: hij rent niet, hij zet zich schrap) Het kostte dan enige overredingskracht (en wat gepook met de koeienstok) om hem weer op gang te krijgen.
Toen ook de bochten goed gingen, zijn we met hem op straat gaan wandelen. Op de weg trekt het karretje veel lichter dan in het zand van de paardenbak, dus dat was een eitje voor Willy Drie.
Je merkt dat hij het ontzettend leuk vind om te wandelen. In het begin loopt hij heel snel. Als hij ziet dat we teruggaan, gaat hij opeens veel langzamer lopen. Ik zou wel elke dag met hem willen trainen.
Voor meer foto's klik hier.
Vergelijking
Alle hoeken van de bak
Willy Drie werd door Hayke de bak doorgejaagd, omdat hij de spelregels van paarden niet kent. Hayke wilde spelen. Voor een paard betekent dat: aan elkaar snuffelen en dan lekker hard hollen. Maar Willy Drie begrijpt dat niet. Voor hem is het vooral eng, zo'n groot beest dat op je afkomt. Uiteindelijk knalde Willy Drie tegen de drinkbak aan, in een poging om aan het Friese Gevaar te ontkomen. Het hek kraakte, maar bleef intact. Voor een meer uitgebreide reportage, kijk hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)