Ei ei!

Gisterochtend: teken van leven

Het kan al piepen

Twee uur later. Het is zwaar werk.

Kuikentje hanteert de blikopener methode...

En dan komt het aan op spierkracht.


Dit duurt nog maar een paar minuten.

Wij moedigen het kuikentje aan. Ginni piept zelfs kips.


Nu met poten!

Het kuikentje is uitgeput. Je ziet 'm hijgen.

Maar tien minuten later zijn z'n veertjes al opgedroogd en kan hij rechtop zitten.
Het kuikentje heet Ginni (als het een meisje blijkt) en Scott (als het een haantje is). Voor de levensverwachting van het kuikentje hopen we dat het Ginni mag heten.

Kuikentjes




Rullie en Punkeltje hebben drie weken langs als maniakken gebroed. Acht eieren werden gemerkt, de overige (de andere kippen bleven er er elke dag fanatiek eieren bij leggen) zijn dagelijks verwijderd. Gisteren hebben de dames er nog een ei het nest uitgekukeld. Kennelijk te licht bevonden. Zeven eieren over. Twee daarvan zijn vandaag uitgekomen. De komende dagen zullen er nog wel wat broertjes en zusjes bijkomen.

Evert Egel


Of misschien is wel wel een Everdien. Deze jonge egel scharrelde gisteravond in de tuin. Vanochtend wandelde hij onder de heg. Evert is ongeveer zo groot als mijn hand en je kunt heel dichtbij komen voordat hij zich oprolt zoals egels betaamt. We hopen dat hij zich in de tuin vestigt.

Zo bezien wij Beekbergen

Poep scheppen



Geen beter begin van de dag dan een half kruiwagentje poep scheppen bij de jongens in de garage. En de jongens zijn alweer hard aan het werk aan nieuwe productie.

Groeten uit Elahuizen!

Storm!

Wat zijn wij blij met onze kapschuur - en wat zijn we er snel achter gekomen dat de bouwinstructies van Gamma niet helemaal volledig waren. In de wereld van Gamma waait het misschien ook nooit zo hard. De wanden van de schuur liggen gestapeld. Daar is geen schroef aan te pas gekomen en daardoor ging het mis. Bij de snoeiharde wind vannacht is het dak een beetje opgetild en daardoor kwam de achterwand er deels uit.
Maar wij hebben ons geheime wapen: Wander & Co! Al voor negen uur is er geschroefd en gesjord en staat de schuur een stuk stabieler.
Als de wind is gaan liggen, zullen we platen op het dak schroeven om de schuur verder te stabiliseren. Maar voorlopig staat-ie weer pal. Kop in de wind te schudden.

T. Katja's keuken

Het zeil in de keuken van tante Katja ligt!





Het was wel een beetje een Worsteling voor Meneer Carpetright. Maar hij heeft de klus geklaard in een half uur. Ik ben blij dat ik er geen weddenschap op heb afgesloten, want het vinyl ligt er zonder naden. Het is één stuk. Chapeau.



Zó zag het er vanochtend nog uit.

Toen waren we nog in afwachting van de firma Carpetright (Karpét-rait!). Opdat de keuken - op een paar kleine dingetjes na - klaar is voor 2015. En 2016. En 2017.

De opknapbeurt van de keuken is dit jaar half gedaan door Woningbouwvereniging De Alliantie. In de keuken vervingen zij de elektra, de buitengevel en het grootste deel van de weggesloopte keukenblokken. Verven deden ze niet, evenmin als andere (noodzakelijke) werkzaamheden die helaas niet vielen onder de taakomschrijving van de tientallen timmerlieden, loodgieters, elektriciens, opzichters en ander bouwvolk dat hier het afgelopen jaar de flat kwam binnenstampen. Want als ze dáár aan begonnen, kwam hun werk nooit op tijd af. 

Gelukkig sloopte Dick het oude scheidingswandje tussen gang en keuken eruit; verfden Jessica en ik de keuken en badkamer en zetten we er een nieuw keukenkastje bij. Bart vulde de wat gehavende sponningen van het oude scheidingswandje op en zette het in de grondverf. En gisteravond heb ik het oude zeil eruit gesloopt en provisorisch de akelige scheurnaad gedicht die zich na het verwijderen van vele lagen plakband openbaarde (wéér van dat bliksemse scheidingswandje). 

Dat was nog even lastig. ('Waarom ben je hier niet aan begonnen toen de winkels nog open waren?' vroeg de buurvrouw hoofdschuddend.' Dat was een leerpunt - die nemen we mee voor een volgende keer. Nooit zeil wegslopen als de Gamma al dicht is.) Tot mijn grote vreugde vond ik tijdens een door wanhoop gedreven systematische zoektocht door alle bergplekken van het huis een klein emmertje met instant-cementpoeder. Wat fijn dat tante Katja zo'n veelzijdige vrouw is die emmertjes instant-cement bewaart. Slechts een beetje water toevoegen en presto! Niet genoeg voor de hele scheur, maar met een elders opgeduikeld en op maat gesneden latje kon het kloof bevredigend worden gedicht. Wat is improviseren toch leuk.


Gesnapt

De buren sturen een foto: Rouschka in hun voortuin. Ze nuttigt een pizza die daar is neergelegd voor de vogels. Voor een zestienjarige met wankele achterpootjes weet ze toch onvermoede krachten te genereren als er wat te snaaien valt.