Gekko!
En 's avonds bij het tandenpoetsen kleefde hij opeens als een vlieg tegen de muur, of als een kunstgebit tegen een gehemelte of als Geert Wilders aan opspraak: de badkamergekko!
Sydney Harbour Bridge
Vis! Vis! VIS! Ik wil visje! Kindje meeuw eist bij ouder meeuw wat het altijd heeft gekregen. En ik krijg wat ik wil: de perfecte voorgrond bij Harbour Bridge.
Bush
Ja, het regende - als wij ergens komen gaat het prompt regenen - de paden waren glad en stenig en soms erg steil. De paarden hadden dus sowieso groot gelijk en wij hebben ze zo min mogelijk tegengewerkt. Het was een prachtige bosrit met, door die regen ook geen last van stof. Bofkonten, dat zijn we.
Die planten rechts zijn echt fantastisch! Meters hoog. Stel je ook allerlei vogeltjes voor die op top speed tussen de stammen door keilden. En cicades. Heel veel cicades.
Achtertuin
De achtertuin heeft een vijver waar zelfs wel eens een leguaan een voetenbad neemt. Daarachter loopt de tuin door, om te eindigen bij een rotswand die steil naar beneden gaat. Onder in het ravijn kabbelt een beekje. Het is hier zomer, er staat maar een klein beetje water in.
Zojuist vloog een kaketoe (hoe schrijf je dat eigenlijk?) krijsend over. Wat maken die beesten een rotherrie!
De kukaburra klinkt leuker: een schaterlach in je achtertuin.
Koalaknuffelen 2
'S lands wijs, 's lands eer. In Friesland knuffelt men koeien. In Australie koala's.
Ze vindt alles best zolang zij maar eucalyptusblaadjes kan eten. Dit is Leah: twee jaar oud en drie kilo licht. Ze woont in Gorge Wildlife Park in Cuddly Creek.
Ze vindt alles best zolang zij maar eucalyptusblaadjes kan eten. Dit is Leah: twee jaar oud en drie kilo licht. Ze woont in Gorge Wildlife Park in Cuddly Creek.
X-mas Parade in Kalgoorlie
Kalgoorlie is een mijnstadje en dat willen ze weten ook. Iedereen loopt en rijdt mee in de jaarlijkse Kerstoptocht (van kleuter tot bejaaarde) maar het Piece de Resistanceis de onwaarschijnlijk grote truck die hier in de mijn wordt gebruikt. Deze ' Super Pit' is de grootste open mijn ter wereld en alles is er Onwaarschijnlijk veel en Onwaarschijnlijk groot. De monstertruck - netjes gewassen voor de gelegenheid - heeft wielen waarvan de as net boven mijn hoofd uitkomt. Hij is roze geverfd uit solidariteit met Breast Cancer Awareness - een luid en duidelijk signaal lijkt me.
De truck ging stapvoets, als hekensluiter van de optocht. En bijna aan het eind stopte de chauffeur en deed de bak omhoog. Het leverde hem een luid applaus op van ons, omstanders. En wij kregen er een mooi fotomomentje voor terug. Als je tenminste ver genoeg van de monstertruck afstond om het hele ding on beeld te krijgen.
Logeren
Nu begint het echt te worden: Willy Drie is uit logeren gestuurd. Hier staat hij in zijn nieuwe onderkomen, naast twee jongedames (pinken, voor de kenners), in een ouderwetse grupstal. Het was zijn eerste kennismaking met soortgenoten: hij staat bij ons tussen de paarden.
Ik had wat meer blijdschap verwacht, maar hoewel Willy Drie nieuwsgierig om zich heen keek en zijn buurvrouw geïnteresseerd besnuffelde, was hij bij lange na niet zo opgewonden en blij als ik had gedacht. Misschien komt dat nog. De komende weken is dit zijn thuis, en Sita (rechtsvoor) is vast besloten om hem elke dag even te komen verwennen. Wij zullen hem begin januari weer zien.
Eerst even naar Australië.
Ik had wat meer blijdschap verwacht, maar hoewel Willy Drie nieuwsgierig om zich heen keek en zijn buurvrouw geïnteresseerd besnuffelde, was hij bij lange na niet zo opgewonden en blij als ik had gedacht. Misschien komt dat nog. De komende weken is dit zijn thuis, en Sita (rechtsvoor) is vast besloten om hem elke dag even te komen verwennen. Wij zullen hem begin januari weer zien.
Eerst even naar Australië.
A Star is Born?
Bekijk Willy Drie's televisiedebuut bij Omroep Friesland. Ik kon het item niet apart downloaden, maar hier is de link naar de aflevering van 20 november 2013. Willy Drie komt na het item over de deeierboer uit Drachten. Het filmpje start bij 3 minuten en 10 seconden.
De laatste vaart van het seizoen (2)
Terwijl Inge in het vooronder aan het rommelen was (ongetwijfeld is 'ordenen' een betere term) zag ik mijn schaduw op het riet. Als een schaduwschip met schaduwschipper - als de veerman Charon die de doden over Styx naar het dodenrijk brengt. En dat tussen Woudsend en Heeg.
Betere tijden
Feye onder het mes
Zondagavond wilde Feye niet eten en had hij ook niet gepoept; een veeg teken bij paarden. Maar koorts had hij toen nog niet. Dat kwam pas later in de nacht. Maar maandagochtend vroeg had hij wel koorts. Hoge koorts. En hij was hij er duidelijk slecht aan toe. Koliek?! We laadden hem op de trailer en reden met hem naar de paardenkliniek in Wolvega. We waren er om kwart voor acht; om tien uur lag hij op de operatietafel.
Hij bleek een afsluiting van de dikke darm te hebben - waarschijnlijk veroorzaakt door een ontsteking in de dunne darm. Waar die door veroorzaakt werd, is niet duidelijk. Zijn kansen om te overleven zijn ongeveer 50%.
Vanmiddag gingen we op ziekenbezoek. Feye had een joekel van een jaap onderop zijn buik en hij oogde nog behoorlijk sneu. Hij was losgekoppeld van het infuus (die bakken boven hem) en die rare bak waar zijn neus in zit is om te te voorkomen dat hij eet. Hij mag maar heel weinig eten (heel af en toe een hapje hooi of een worteltje). Zijn darmen waren wel weer een beetje op gang gekomen, maar hij heeft nog wel koorts.
Het was al met al een zielig gezicht. Hopelijk is hij morgen wat tieriger en is de koorts gezakt.We willen hem nog lang niet kwijt!
Ontstemd
Soms geloof je je oren (ogen?) niet
Willy Drie voor de tv. Op de eerste foto kun je zien dat hij al lekker groeit. Op de tweede kun je je eigen invulkunde loslaten. Hij lijkt verbaasd door het oogwit dat zo goed zichtbaar is. Waarschijnlijk doordat hij zichzelf in het beeldscherm gereflecteerd ziet. Maar aardiger is het te denken dat hij geagiteerd is omdat hij Johan Derksen op de beeldbuis ziet. Of Andries Knevel. En ze elk moment een dreun kan gaan verkopen.
Of dat hij iets schokkends heeft gehoord ('Wat!? Is de prijs van biefstuk zó gestegen?' Of: 'Krijgen álle Wagyu-runderen in Japan bier én massage?')
Droomboek
Het Loo, Apeldoorn, donderdagmiddag 5 september 2013 - Koning Willem-Alexander ontvangt het eerste exemplaar 'Mjn droom voor ons land', beter bekend als Droomboek.
Wij, paparazzi, werden overzichtelijk samengedreven in Persvak Eén. Daar stonden we te wachten tot het koningspaar zou arriveren:
Iedereen op dit feest zag er prachtig uit, behalve de fotografen. Die zijn altijd duidelijk herkenbaar aan de slonzige wijze van kleden. De tijd werd gedood met sterke verhalen: Alfa-males-onder-elkaar over oorlog in Nepal of de beruchte Apeldoornse Koninginnedag van 2009 ('De lichamen vlogen door de lucht joh') en het veroveren en behouden van een redelijk plekje op het krappe podium. Iedereen haatte de achtergrond op het podium (de lichtbeelden van het scherm veroorzaakten nare interferentie met het camerabeeld). En vonden wij het allemaal jammer dat Willem-Alexander alléén het podium beklom om het Droomboek in ontvangst te nemen:
Het bleef een ceremonie tussen twee meneren. Maar hij kijkt lief de camera in. Prima koning!
Toen de deuren openden en het koningspaar met een select gezelschap - dus zonder fotografen - de tentoonstelling betrad, draaide Maxima zich nog even om en wuifde. En daarmee maakte ze het weer helemaal goed.
Ja, dat schiet al lekker op.
Ik wist niet waar ik aan begon toen ik op een dag, wel, begon aan het opknappen van de linkerkant van mijn woning. Links dat is: keuken, wc/douche, gang, voorkamertje. In de rechterkant - de woon- en slaapkamer - is alleen opgeruimd.
Dit is de opgeruimde slaapkamer. Het opgeruimde is nu even verstopt onder de spullen uit de gang. Daar hebben J. en ik gisteravond het gangkastje ontmanteld, de vloer gesloopt, het hout in pakketjes afgevoerd en een nieuwe ondervloer gelegd. En meters kieren dichtgekit.
En passant ook het reeds geschuurde kozijn in de voorkamer in de grondverf gezet. Toen met een zere rug naar bed gewankeld.
De keuken is trouwens erg leuk en fris geworden.
Opgeruimd(er)
Echt opschieten - nou nee. De keuken ziet er nog uit of er een bom is ontploft. Maar de boekenkast begint aardig op orde te raken. Als mijn keuken er net zo uitzag, was ik nog veel gelukkiger.
Fries scrabbelen op het Heegermeer
Wij boffen maar. Mochten we mee met buurman Jos en buurvrouw Mieke op fantastische, stabiele, superdeluxe schip: kijken naar het Skûtsjesilen op het Heegermeer.
Er zijn allerlei klassementen, maar voor de kenners: dit was een wedstrijd in de competitie van de Sentrale Komisje Skûtsjesilen - SKS). Fries scrabbelen op het water, met al die letters in de zeilen.
Op de staande foto kruisen de skutsjes van Sneek en Woudsend elkaar. Maar schijn bedriegt: Sneek lag ver voor op Woudsend, dat als laatste eindigde, zo'n acht minuten nadat Sneek triomferend als eerste over de finishlijn was gekomen.
Met lagere tafel en hoger glas spettert het minder.
Echter, hij is perfect voor citroenen! En aangezien ik met dit warme weer graag water met een klein scheutje citroensap drink, staat de pers nu op het aanrecht met de halve citroen er op. Even draaien en het sap druppels vanzelf in het hoge glas eronder. Proost!
.
Aanrader: Stephen Gill in Foam
Kuikentjes uit de dop
Abonneren op:
Posts (Atom)