Atlas der Neederlanden

voorzijde


achterzijde

Even verwijzen naar mijn andere blog: de Atlas der Neederlanden. Inmiddels is de inventarisatie van de schade begonnen (deel voor deel, bladzijde voor bladzijde), en het lijkt mij aardig iets te laten zien van wat je daarin zoal tegenkomt. Dit is een geval van kopervraat, veroorzaakt door het koper in de groene inkt. Het vreet zich een weg door het papier en kan het uiteindelijk (vooral als de vochtigheidsgraad te hoog is) zelfs vernietigen. De kaart is van de omgeving van Geervliet (Zuidholland), vlak onder de A15.

Wat is het Vondelpark mooi geworden!

Maar Waar Slaat Het Op?

Fotosessie in de Nieuwe Kerk, vanwege de geinige installatie van Krijn de Koning in de Nieuwe Kerk. Het model is Marianne Schönbach, een voortreffelijk literair agent. En mij leek het opeens een leuk idee om haar op zichzelf te laten reflecteren door haar te dubbelen. Hierboven het resultaat. Geinig. Maar het interview waarvoor de foto gemaakt wordt, gáát helemaal niet over zelfreflectie. En ook niet over schizofrenie, of jezelf kunnen opsplitsen, of dat een individu meer gezichten kan hebben, of zelfs maar: kijk mij nou! Ik sta van mijzelf versteld!
Dus het is een nodeloze foto, die nooit gebruikt zal worden - behalve in dit blog.

Pareltje

Nog een pareltje uit de Courte description des ordres de femmes & filles religieuses van Adrien Schoonenbeek (1688). Ook deze non zit in het verpleegwezen en ze heeft iets zwarts en kriebeligs in haar handen voor de arme ontzette en kansloze bedlegerige.
- 'Neen! Laat af! Genade!'
- 'Rustig maar. Het is voor je eigen bestwil.'
Wat houdt zij in haar handen? Spinnenkoppen?

(klik op het plaatje voor een vergroting)

Werk Aan De Winkel

De Nieuwe Boekhandel wordt feestelijk en met de nodige decibellen geopend.
(De etalageruit is nu plotseling fraai beplakt met naam en toenaam.)



Hoe het er van binnen uit ziet, is niet helemaal duidelijk.
Er staan teveel mensen voor.



Trotse familieleden luisteren naar Monique Burger, de trotse boekhandelaar....



... terwijl die boekhandelaar zich afvraagt waar de wethouder is gebleven.



Gelukkig - hij is er. Hij houdt van boeken. En de zaak is nu officeel geopend.



Een tevreden familie Omta - moeder, zoon, schoonzus. Zij dreven boekhandel Omta, die tientallen jaren was gevestigd op dit adres (voor wie het nog niet wist: Bos en Lommerweg 227, Amsterdam). 'Fijn dat er nu toch weer een boekhandel is.'



Of de kassa rinkelt valt met deze herrie niet te horen. Maar druk hebben ze het wel.

Werk Aan De Winkel

De spotjes hangen, de rookmelders ook, de plakletters liggen klaar voor de winkelruit, de wc is zo goed als aangesloten, er komt nu water uit de kraan, de benummering van de kasten op een oor na gevild, een paar vlekjes worden nog weggeverfd, een ladinkje boeken zal uitgepakt, ondertussen afstoffen, afstoffen, afstoffen en stofzuigeren, het luisterboektouchscreen werkt goed maar nu ook nog op de wifi, opbergen, nog honderduizend dingetjes doen en de winkel is klaar voor de feestelijke opening op woensdag 8 september, 17.00 uur.

Pareltje

Op de afdeling Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam bevindt zich een prachtig wonderlijk & curieus werkje: Courte description des ordres de femmes & filles religieuses. Gegraveerd door Adrien Schoonenbeek in 1688.
De nonnen die hier een nare blessure aan het verzorgen zijn (wat giet die ene non in hemelsnaam uit over het kapotte scheenbeen?) boezemen de patient duidelijk weinig vertrouwen in, want ze lijkt verwoede pogingen te doen het bed te verlaten. Zinloos natuurlijk, met zo'n beenwond en zulke doortastende nonnen. (Klik op het plaatje voor een vergroting.)

Als Nieuw (met dank aan Oliver)

Mussengeluk (en 1 dekselse duif)

Het uitzicht vanuit het verzorgingstehuis is niet heel, laten we zeggen, dynamisch. Mijn ouders kijken uit op een parkeerterreintje, aanleunwoningen en in de verte de eiken van de Loenenseweg. Het vertier moet georganiseerd worden en dat doen we door vogels te voeren. Mussen mogen in de stad zeldzaam zijn geworden, hier tieren ze welig.
Omdat mijn vader het afstapje naar het balkon een beetje eng vindt, gooi ik het zaad in de bakjes en ik vul ze meteen maar flink. Binnen tien minuten zit het vol.

Stedelijk Museum - nog lekker leeg

Werk Aan De Winkel

Het is niet alleen

Werk Aan De Winkel

Eer is een magische grens overschreden. Het is opeens een winkel geworden. De contouren van een boekwinkel zijn zichtbaar geworden.
(klik op plaatje voor vergroting.)

Werk Aan De Winkel

Actie op alle fronten. De armaturen liggen klaar om aan het plafond geschroefd te worden, de laatste vlekkerige plekjes op het plafond zijn weggewerkt met witte latex en het overgrote deel van de boekenplanken zitten in de kasten. Kasten die inmiddels waterpas en vlak tegen elkaar aan staan. Met de hardware is men, kortom, een eind op streek.
Maar hardware is maar een aspect als je een nieuwe winkel wilt beginnen. Gisteren zijn De Nieuwe Boekhandelaars een hele dag op cursus geweest om de software van een alles omvattend kassa-voorraadbeheersysteem te doorgronden. Vandaag is het tijd om het geleerde in de praktijk te brengen op de vers geinstalleerde kassa-apparatuur.
(En zoals altijd geldt ook hier: klik op de foto voor een vergroting.)

De Atlas der Neederlanden

Dit Inpolderplan van de Haarlemmermeer door Jacob Bartelsz Vernis uit 1641 is nooit uitgevoerd. De aarzeling van de bestuurders om dit geometrische rooster van dijken en polders over het waterrijke gebied te pleuren had te maken met het verzet van vissers, de enorme kosten die de inpoldering met zich mee zou brengen, maar ook met de vrees in Amsterdam, Leiden en Haarlem dat het vervoer tussen deze steden over het water door de inpoldering ernstige hinder zou ondervinden.
(In de hoeken van de kaart zie je de stedelijke hoofdrolspelers liggen: rechtsonder Amsterdam, rechtsboven Haarlem, Leiden linksboven.)
Dit plan is verluchtigd met een gedicht van Vondel, waarin de Landleeuw de strijd aangaat met de even mythologische als wrede en gluiperige Waterwolf - en uiteindelijk natuurlijk triomfeert. De Haarlemmermeer werd uiteindelijk ingepolderd tussen 1849-1852, meer dan twee eeuwen later.
(voor een vergroting: klik op het plaatje)

Werk Aan De Winkel

De blauwe boekenkasten staan op hun plaats, het verfwerk is zo goed als af, en de rolhekken zijn geinstalleerd.
De chauffeur van het Centraal Boekhuis meldt zich even voor 12 uur voor de eerste lading boeken: 3 vette pallets vol. Monique en Hans stapelen ze in recordtempo om in een manshoge muur achter in de zaak, met voldoende ruimte voor een looppad naar het magazijn.

Veldwerk

Op de foto bestudeert professor Chuck de spitsmuis die professor Chicky bij het veldwerk heeft verschalkt.

Dat komt zo:
Iemand maakte mij attent op de website Zoogdier gezien, waarin de Engelse uitdrukking Look what the cat dragged in een wetenschappelijke invulling krijgt. Muizen zie je normaal gesproken maar zelden, en dat schijnt jammer te zijn. Daarom is de hulp ingeroepen van huiskatten en hun personeel.

In Wat brengt uw kat kun je rapporteren wat je kat aan vierpotigs mee naar huis neemt, opdat spits- en veldmuizen in detail in kaart worden gebracht. Chick & Chucky werken graag mee. Hun nieuwe motto is: Niet Naar Huis Zonder Muis.

Te

Foam heeft een overzichtstentoonstelling van het werk van het fotografenduo Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin.
Voor mij is-ie te. Te veel door elkaar. Te veel aan geknutseld. Te veel te druk. Maar dan af en toe een beeldschoon zwart-wit portret van grote schoonheid (niet de foto boven).

Werk Aan De Winkel

Maandag is het marmoleum gelegd. Wanden en plafond zijn gewit en daarachter moet het kloppen met de bedrading, schakelaars en stopcontacten. De ruimte is even pure ruimte.
Tien minuten verderop staat ondertussen een team in de Westergasfabriek alle kasten, planken en verrijdmeubels in een vrachtwagen te pakken. Vandaag is kastenverhuisdag.


Halverwege de middag. Drie volle vrachtwagens later zijn alle kasten over. Vanavond en morgen moeten ze waterpas geplaatst. De Gouden Boekjes Taxi display is al (leeg) afgeleverd. Vrijdag komen alle boeken.

Kom Van Dat Dak Af

Hij wandelt op het dak, en ergens wil hij wel naar binnen en ergens ook niet. Maar hoe je dan weer terug moet - daar blijkt enige hulp bij nodig.

Werk Aan De Winkel

En twee panoramaplaatjes voor het overzicht.

Werk Aan De Winkel

En iedereen werkt mee.

Werk Aan De Winkel

De nieuwe boekwinkel heeft inmiddels achterin een aparte ruimte gekregen voor het keukentje, en bij de voordeur is een klein halletje gemaakt, opdat de airconditioning straks niet rechtstreeks naar buiten blaast. Maar bovenal: De nieuwe boekhandel wordt wit. Liters latex smeren ze op het inmiddels gladde plafond en strakke muren. De kasten die tijdelijk in het midden van de ruimte stonden opgesteld, kunnen nu naar hun nieuwe plek, achterin.

Jagtlust

De laatste wandeling voor we naar huis gaan. Het biologisch-dynamische landbouwbedrijf met winkel en terras twee landhuizen verderop is in de zomermaanden ook op woensdag gesloten, dus wij wandelen iets verder om daar te genieten van de zwaluwen. Ze vliegen laag over de bedauwde biologisch-dynamische velden om daar biologisch-dynamische insecten te vangen. De wind is fris, de zon is warm.

De Lift Werkt Weer (met dank aan Moestafa)

Vanochtend gaf de binnenlift het even op. Die is zo krap (oud landhuis, geen plek voor liftschacht, het onmogelijke toch gedaan) dat het moeilijk is af en toe niet per ongeluk een veiligheidsknop of -sensor te raken waardoor de lift dan opeens Geheel Tot Stilstand komt.
Dankzij Moestafa konden we na vijf minuten stilstand onze reis hervatten.
De buitenlift - o, triomfantelijke afdaling! - hapert maar een heel klein beetje, maar we hadden Moestafa die over ons waakte.
Wij konden veilig gaan wandelen.

Jagtlust

Het leven in Jagtlust is allesbehalve saai. Elke dag maken wij nieuwe vrienden. Dat begint 's ochtends al, wanneer de verpleegkundigen van de dag de kamer binnen komen wandelen. Ze zijn meestal met z'n 2-en, meestal blond en ergens in de dertig en niets is hen teveel. Ze heten Irma, Joke, Beppie, Ellen, Paulien, Anja, Emma, Nelleke, Yvonne of Diewertje en elke ochtend staan er verse troepen klaar.
Dan zijn er nog de dames van het eten en drinken. Zij heten Jose, Svetlana, Anouk, Jantien, Froukje, Miep of Diewertje en geen moeite is hen teveel. Ze lopen zich het vuur uit de sloffen om het ons naar de zin te maken.
Nu zitten wij op het terras (onder de party tent, voor de zekerheid).
Daar landde deze rups op de hand van mijn moeder.
We hebben hem op een plantje gezet (hopelijk met blaadjes die hij lust) en zetten ons aan de bouillon.

Werk Aan De Winkel

Elders in het land wordt hard gewerkt aan het op poten zetten van De Nieuwe Boekhandel aan de Bos en Lommerweg 227 in Amsterdam.
Door het verbouwen heen wordt er driftig vergaderd. Afgelopen vrijdag voerde boekhandelaar Monique Burger een gesprek met de top van Libris (de samenwerkingsorganisatie van zelfstandige ondernemers van boekhandels in Nederland). Vanaf de straat ziet dat er alvast heel productief & gezellig uit.
Bij deze vergadering was ook vader Burger aanwezig. De aanwezigheid van de fotograaf, hoe kort ook, leidde hem een beetje af. Om te laten zien dat het hem menens is, toont hij niet alleen zijn gezicht maar ook zijn speciale Monique-map.

Jagtlust

Het trappenhuis van Z.R. Jagtlust is een lust voor het oog. Tante Katja droomt er al van, van de leuning glijden (dat komt omdat zij - aldus nicht Willy - eigenlijk acht jaar is). Wij zien er iets meer van dan ons lief is, want de lift van de bel-etage naar de begane grond is defect; als je 'm aan zet schijnen alle stoppen door te slaan. 's Ochtends naar beneden gaan met de rolstoel lijkt daarom een beetje op een afdaling van de Eiger: eerst met rolstoel in de lift van 1-hoog naar de bel-etage, dan een transfer naar het stoelliftje naar begane grond, en dan de transfer naar de bos-cross-all-terrain rolstoel voor een ritje in park. De meegenomen Sta-op-hulp Turner bewijst uitstekende diensten.

Jagtlust

De komende drie dagen zit ik in Zorghotel Residentie Jagtlust in 's-Graveland, met mijn moeder en Tante Katja (TK) die samen een kamer delen. Ik heb een kleinere maar prachtige kamer voor mij alleen; af en toe hoor ik een auto langsrijden, maar verder wordt de stilte geaccentueerd door een gestaag druppende kraan in de badkamer. We hebben gedrieen diner op de kamer, onderwijl naar Derrick kijkend en af ten toe komt het bijzonder aardige personeel voortdurend binnenhollen om ons ijsjes, wijn en toiletpapier aan te reiken.

Kat In De Hooiberg

Ans Markus in Amstelveen; Hail Society & Hail Mooi

Nog nooit geweest, want nimmer op de route, maar wel af en toe vaag van plan: het Jan van der Togtmuseum in Amstelveen. De tentoonstelling van Ans Markus is het ommetje waard.
Het is een aardig museum, beetje een galerie ook - je kunt er veel kunst gewoon kopen - die de kunstcollectie van een oprichter van de Tomado-fabrieken herbergt. (Nutteloos doch leuk weetje: Tomado staat voor Van der TOgt MAssa Artikelen DOrdrecht).
Bezoekers: Keurig. Hoog Amstelveens gehalte. Schilderijen: indrukwekkend. Zeer de moeite waard, zeker naarmate je langer tussen de doeken dwaalt.