Woudsend Waterpolo
Onderzoek
Irma Boom winnaar Amsterdamprijs 2012
Van Irma Boom vind ik dat extra leuk, want zij maakt schitterende boekontwerpen. De jury zei over haar: 'Waar Irma Boom wereldwijd bekend staat als vernieuwer van het boek en haar oeuvre nog altijd uitbreidt, draagt zij haar vakkennis ook over aan een nieuwe generatie ontwerpers en kunstenaars.'
De jury noemde alle winnaars: 'ambitieus, creatief ondernemend, op zoek naar eigen paden, open voor experiment, oog voor kwaliteit en mogelijkheden en representatief voor de Amsterdamse kunstwereld.'
En gelijk hebben ze. Eric de Vroedt is leuk en Daria van den Bercken is ook geweldig - google haar vooral. Wie Händel speelt op een vleugel die door een hoogwerker door de lucht zweeft, verdient sowieso een medaille.
Floortje's Boekenhoek in Heech
 |
| Geheimtipp voor reizigers naar en door Heech: Floortje's Boekenhoek. |
 |
| Rechtsaf naar de vlaggetjes... |
 |
| En voila: De Boekenhoek. |
 |
| Dit is Floortje. Ze stopt dit jaar met de Boekenhoek. Ze is 65 geworden en gaat andere dingen doen. Maar eerst moet de winkel leeg. |
 |
| Let op de uitgekiende marketingstrategie! Lage prijzen! |
 |
| Package deals... |
 |
| Leesbrillen voor bij kleine letters. |
 |
| Modern.. |
 |
| ... Klassiek! |
Verhuizing
Misschien wil elke kat eigenlijk het liefst in een voliere wonen. Maar Chucky, die helemaal is ingeburgerd op het Friese platteland, gaat voor het kippenhok. Je kunt er niet alleen af en toe een mus of mees verschalken, het biedt ook volop gelegenheid tot kruipdoor sluipdoor.
Het uitstekende witte hokje is voor hennen met aandrang tot het leggen van een ei. De laatste tijd geven de kippen echter de voorkeur aan de voerbak in de stal van Willy Drie. Onlangs werd duidelijk, waarom:
Chucky doet er tegenwoordig tukjes.
Wandelen met Willy Drie
Soms heeft hij niet zoveel zin in wandelen en soms is hij net een stoomlocomotief. Hij kan ontzettend hard lopen, maar gelukkig niet zo verschrikkelijk lang.
Over het hekje van de buren
Natuurlijk is het gras groener aan de andere kant van het hekje, vooral als het een heilig hekje is. En als ik sommige verhalen mag geloven mogen we blij zijn dat Willy Drie er overheen stapte. Hij had er ook dwars doorheen kunnen denderen - dat is óók iets van ossen: recht doorzee. Misschien gaat hij het ook nog wel eens doen. Maar nu stapte hij eróver heen, en uitendelijk was hij te verleiden om ook - via de hoofduitgang - het perceel te verlaten. Willy heel, hekje heel... Pfff...
Over het algemeen gaat wandelen met Willy trouwens heel goed. Af en toe staat een auto midden op straat stil, maar dat is dan omdat er in de auto een heftige discussie gaande is of dit een hond is of iets anders. En dan moet men stoppen om achter de waarheid te komen. Nee, Willy Drie is een kalf. Nee, hij heet geen Wilbert, als zou dat óók een mooie naam geweest zijn. Ja, hij is lief. Nee, hij mag NIET headbangen. Ja, want dat gaat straks heel pijn doen. Oeps, dat doet nú al pijn.
Ook ik moet leren om consequent te zijn. Een tik op de oren of de neus (de enige gevoelige gebieden bij een kalf als hij je een kopstoot geeft: NIET doen Willy. Dat is NIET fijn. En als we je dit niet kunnen afleren, ga je alsnog de vriezer in. Want je groeit als kool (met een pond per dag ligt hij aardig op schema), en het moet wel beheersbaar blijven, allemaal.
Grote Ossen
Pfff
Ik ga uitkijken naar een Costaricaans ossenkarretje. En Willy Drie heeft eigenlijk ook een vriendje nodig....
Hoera!
Willy Drie blijft er niet lang bij stilstaan. Hij is verder gewandeld, het weitje in. Op zoek naar nieuwe planten. Hier staan in elk geval geen giftige. Ik huppel naar binnen en zie aan het ingedoopte stripje dat er hoegenaamd geen rode bloedcellen meer in zijn plas zitten.
Hij steekt zijn neus ook overal in
Hier onderzoekt hij of de grasmaaimachine misschien een leuk nieuw speelmaatje is. Wanneer je tegen de grasopvangzak beukt, dan geeft die mee en valt dan terug. Dat lijkt aardig op een partijtje sparrend head-bangen. Leuk!
Een minder prettige kant van zijn drang om de wereld te verkennen, is dat hij ook van alles eet. In de tuin mag hij graag in de heggetjes en bloembakken en borders duiken en van verschillende planten groen en bloemen afhappen. Dat is niet alleen slecht voor de vegetatie hier, het kan ook schadelijk zijn voor het kalf. Vandaag had hij bloed in zijn urine. Uit een snel opgetrommeld urinestripje bleek dat er geen eiwitten bij zitten (dat zou op een ontsteking duiden). Het is zeer wel mogelijk dat hij een giftige plant heeft gegeten die afbraak van rode bloedcellen tot gevolg heeft.
Zijn lijfarts stelde vast dat Willy Drie het niet benauwd heeft en van verhoogde hartslag is geen sprake - wel wat verhoging. Ik heb hem extra warm water gegeven (voor de doorspoeling). Bij de laatste controle van de dag lag hij lekker in het stro te herkauwen. Hopelijk is het morgen een stuk beter.
We zullen hem dus beter bij foute planten moeten weghouden. Tenslotte heeft hij geen moeder die hem kan leren wat hij wel en niet moet eten. Alleen maar een baasje dat in hem eindelijk een surragaat barbie heeft gevonden; Willy Drie is vast met afstand het meest geborstelde kalf van Friesland. Maar dat helpt helaas niet tegen giftige planten.
Hij groeit
Willy Drie loopt er schoon en geborsteld bij, wat je van mij niet kunt zeggen. Neem een kalf en voor je het weet loop je er zelf voor schobberdebonkie bij. Maar spelen met een kalf betekent dat je niet van smetten vrij blijft. Een speciaal kalver-speelpakje is dus aan te bevelen.
Voila Willy Drie in training - die donkere schuine streep linksonder in beeld is een zweepje. Niet om te meppen, maar om Willy Drie zachtjes te stimuleren om door te lopen. De pogingen om hem de betekenis van 'ho!' en 'stap' duidelijk te maken zijn officieel begonnen. Maar tussen droom en daad staat heel wat in de weg. De resultaten zijn wisselend. 'Ho' begrijpt hij aardig. Maar 'stap' en 'kom' zeggen hem nog hoegenaamd niets. De ene dag loopt hij geweldig mee en de volgende wil hij geen stap verzetten.
Ik kan hem meestal nog vooruit duwen als hij onwillig is, al weegt hij inmiddels meer dan 70 kg. Maar helaas heeft hij gisteren ontdekt hij dat hij ook gewoon door zijn pootjes kan zakken en op de grond liggen als hij geen zin meer heeft. En zie hem dan nog maar eens - zonder grof geweld, waar ik voor terugschrik - overeind te krijgen. Dus is het dan wachten tot Willy weer op wil staan. Het beste is het soms om gewoon eindje verderop gaan staan. Uiteindelijk komt-ie wel. Hij houdt van gezelfschap. Alleen is ook maar alleen.
Ik kan hem meestal nog vooruit duwen als hij onwillig is, al weegt hij inmiddels meer dan 70 kg. Maar helaas heeft hij gisteren ontdekt hij dat hij ook gewoon door zijn pootjes kan zakken en op de grond liggen als hij geen zin meer heeft. En zie hem dan nog maar eens - zonder grof geweld, waar ik voor terugschrik - overeind te krijgen. Dus is het dan wachten tot Willy weer op wil staan. Het beste is het soms om gewoon eindje verderop gaan staan. Uiteindelijk komt-ie wel. Hij houdt van gezelfschap. Alleen is ook maar alleen.
Waar we het in kracht verliezen, moeten we het dus in intelligentie zoeken. Want hoewel Willy Drie zeer nieuwsgierig is en alles onderzoekt wat hij tegenkomt, heel erg slim is hij niet. Met drie maanden is hij eigenlijk ook nog maar een baby. Het helpt met trainen al enorm als je net die kant uitgaat die hij ook al wilde gaan. Of je vingers aanbieden als hij in een sabbelbui is. Voor zolang als dat duurt. Of langer oefenen als hij wel in de stemming is, en maar heel kort als hij dat niet is.
Volgend weekend bezoeken we de ossoloog van Nederland - een uitgelezen moment om te vragen hoe je van een osje van drie maanden die op de grond gaat liggen als hij geen zin meer heeft komt tot een os die dingen doet als in dit filmpje.
Ondertussen lobby ik voor een tweede kalf. Omdat runderen gezelschapsdieren zijn en het niet goed voor Willy Drie is als hij alleen blijft. Willy Drie is niet totaal alleen: Er zijn mensen die met hem tutten, er zijn kippen die in zijn stal eieren leggen en hij woont tussen twee paarden in. Laatst was hij ontsnapt en vonden we hem terug aan het einde van de oprit. Naast hem zat Chick en samen keken ze uit over de weilanden. Maar toch: een echt maatje heeft hij niet en dat is voor een sociaal, nieuwsgierig levendig osje niet goed. Hij moet een vriendje. Iemand wiens idee van spelen óók head-bangen is.
Of dat gaat gebeuren, hangt af van de bloedtest. Donderdagavond heeft Inge bloed afgenomen bij Willy Drie. Dat is naar het lab gestuurd om erachter te komen of Willy Drie drager is van het BVD virus (Bovine Virus Diarree). Niet dat hij zelf diarree heeft, maar als hij drager is zou Inge ongewild andere koeien kunnen besmetten. Als WIlly Drie BVD-drager is (hij heeft zelf geen last), dan wordt het toch niet het ossenspan, maar de vriezer. Wij duimen.
A Room With a View
Ingrijpende Verandering
Sinds Willy Drie in mijn leven is, droom ik van Costaricaanse ossenkarretjes.
Maar tussen nu en het inspannen voor een vrolijk beschilderd karretje zit wel een flink aantal stappen. Als ik het niet bij dromen wil laten, wordt het tijd om op pad te gaan. Willy Drie moet bijvoorbeeld leren om commando's op te volgen. Daarvan is 'ho' de allerbelangrijkste. En ook 'stap', 'terug', 'skik', 'links', 'rechts' en 'geef poot' (linksvoor, linksachter, rechtsvoor, rechtsachter). Het ossenkarretje ligt duidelijk nog ver achter de horizon.
Maar je moet ergens beginnen. En omdat ik in mijn queeste alle hulp kan gebruiken, heb ik contact opgenomen met Huig Pieter Lagerwerf. Die man weet zoveel van ossen dat ik hem de ossoloog van Nederland kan noemen. Binnenkort gaan we bij hem op bezoek. Zijn eerste telefonische advies: laat je stiertje kastreren. Hoe eerder hoe beter. Zonder testosteron is het allemaal veel beheersbaarder.
Zoals te zien is op de foto's hieronder, hebben wij zijn woorden ter harte genomen. Willy Drie is nu officieel een os. Voor een uitgebreider (en bloediger) verslag van de operatie, klik hier.
PS Willy Drie heeft de operatie overigens uitstekend doorstaan. Vanochtend trok hij alweer een sprintje in de wei.
 |
| Tijd voor De Ingreep. |
 |
| Knip! |
 |
| Onder grote belangstelling wordt Willy Drie in de uitslaaphouding gelegd. |
 |
| Nazorg |
Solar Boat race eindigt in onze achtertuin
Vanwege de heftige wind eindigde de Dong Solar Challenge Boat Race in Woudsend en niet in Sloten; het was niet verantwoord om met de lichte vaartuigjes het Slotermeer over te steken.
En dat hebben we gemerkt; eerst dook er één jongmens op, toen twee, toen een vierde. Uitgerust met walkie-talkies, verrekijkers en pikhaken dwaalden zij over het erf. Of ze hier hun twee boten aan land mochten brengen? Dat mocht en spoedig was de voortuin overspoeld met lieden in evenementen T-shirts, matrassen en trailers. De matrassen waren niet om te overnachten maar om de kwetsbare boten heelhuids te vervoeren.
En ook het houten stuurtje is zelfgemaakt.
Samenzang
Terugkijkend naar de foto's van gisteren zie ik opeens de muziek die daarin verborgen ligt.
 |
| The Three Degrees |
 |
| The Four Tops |
 |
| Guns 'n Roses |
 |
| Herberdine von Karajan en het Fries Dameskoor Equus Caballus |
Abonneren op:
Posts (Atom)
