
De komende drie dagen zit ik in Zorghotel Residentie Jagtlust in 's-Graveland, met mijn moeder en Tante Katja (TK) die samen een kamer delen. Ik heb een kleinere maar prachtige kamer voor mij alleen; af en toe hoor ik een auto langsrijden, maar verder wordt de stilte geaccentueerd door een gestaag druppende kraan in de badkamer. We hebben gedrieen diner op de kamer, onderwijl naar Derrick kijkend en af ten toe komt het bijzonder aardige personeel voortdurend binnenhollen om ons ijsjes, wijn en toiletpapier aan te reiken.
Jagtlust
Martelmiddag
Shoppen is voor watjes; wij zullen wat cultureels gaan doen. Wat is er zoal in de buurt? ik som op: het Fotomuseum, het Amsterdams Historisch, het Van Gogh, het Rijks, het Torture Museum .. zijn gezicht klaart op. Dat lijkt wel wat. En het is bijna om de hoek.
We moeten even wachten bij de kassa met het briefje 'Even wachten. Zo terug.'
we lopen door smalle gangen en kijken naar uitvergrootte historische kopieen en puntige stukken hout, kunstig gespeed ijzer en hier en daar een nijptang (waarmee gemakkelijk tepels afgeknipt kunnen worden). De foto is van een halsring met puntige schroef voor in het ruggenmerg, neem ik aan. Volledig was de uitstalling niet. We misten bijvoorbeeld de ton-met-spijkers-van binnen, en neef R ook de Spaanse laarzen en de wipgalg. Dat laatste was wel jammer, want we kwamen er niet helemaal uit hoe die nou precies werkte. Maar dat googelen we thuis wel.
Nieuwbouw op Museumplein
Een iets opgepiepte foto die ik maakte met mijn mobieltje: een stuk of vijf beesten van sneeuwballen op het Museumplein in Amsterdam, met op de achtergrond het in steigers gehulde Rijksmuseum.
Het lijkt of iemand geprobeerd heeft om met deze sneeuwklompen een huis te bouwen (de openingen tussen de ballen is dichtgestopt met meer sneeuw), maar het halverwege heeft opgegeven. Slaat de Vloek van het Museumplein weer toe? Veel van wat op deze plek gebouwd word krijgt te maken met afstel, uitstel en niet-waargemaakte verwachtingen.
D-Day

Zo kom je zelden in Rotterdam en zo verkeer je er wekelijks.
Aanleiding deze week was Deelderdag: het AOW-feestje van Jules Deelder, bard van de Maasstad, nachtburgemeester van Rotterdam. Er werd ook een boek gepresenteerd - reden waarom ik er voor Boekblad heen ging. Volgens Jules' dochter Ari (bekend van het gedicht 'Lieve Ari/Wees niet bang/De wereld is rond/en dat istie al lang .. etc) kunnen wij nu al die eerdere dunne boekjes de Maas inpleuren en vervangen door dit ene, kloeke boekwerk: "Bijna alle verhalen".
De pensionado zelf liet trots zijn nieuwe tanden zien (rechter bovenhoektand platina) en verklaarde tegenwoordig huppelend naar de tandarts te gaan. Daarna speelde hij ritme-ondersteunend mee in de band New Cool Collective (jazz, latin) van Benjamin Herman, een Buddy Holly lookalike altsaxofonist voor ie ik ter plekke viel als een blok.
Het was een mooie, rauwe avond. Verpletterd & nahummend reed is 's nachts weer naar huis. Want zo verkeer je wekelijks in Rotterdam en zo heb je er niets meer te zoeken.
