Pavo (1) Waar is Witje?

Dit is de familie Pauw. Amalia en Alex en hun kuikentjes. Deze foto is misleidend: Alex staat er hier wel op, maar hij verzorgt zijn nageslacht niet.
Dat doet Amalia.
?!? Er is iets niet in orde.

'Waar is Witje?'

'Hebben jullie Witje gezien?'



'Net was-ie hier nog.'

'Waar kan Witje zitten? Zoeken, jongens!'

Hier zit Witje niet.

Wie loopt daar bij de kas?

'Ik heb Witje gevonden, moeder!'

De rust is weergekeerd. Witje is terecht.
Witje is deze week uitgebroed door Amalia en weet niet dat hij een parelhoenderkuiken is. De pauwen zien Witje gezinslid.

De Wijde Wereld

Dit is Sambal. Goudfazant met een witte Lady Amherst-kraag. Hij ziet er mottig uit, want in de rui. Hij is ook opnieuw vader geworden.

Dit is Sambals oudste zoon, De Jonge Meneer.De Jonge Meneer is nu 1 jaar oud en ook in de rui. Hij verliest nu zijn bruin/beige veren. Hij krijgt er blauw, rood, geel, oranje voor terug. Uiteindelijk.

De Jonge Meneer heeft zijn ouders niet meer alleen voor zichzelf. De nieuwe leg is uit: acht goudfazantkuikentjes, twee weken oud. Vandaag mogen ze het nachthok-met-balkon verlaten voor de veel grotere voliere.

Voila: het nachthok. Toen het deurtje open ging, stortte moeder Krompo zich naar buiten voor een zandbad.De Jonge Meneer sprong daarentegen juist onmiddellijk naar binnen om zaadjes te pikken.

Badderen

Mama is weg.

 Klein afstapje voor de Mensch
Reuzensprong voor een kuiken.

Na een paar minuten.

De actie vindt niet meteen navolging.

Niet zonder moederlijke aanmoediging.
Krompo komt ervoor terug.

Kuiken op verkenning

Niet omkijken...

Zand, zon, iedereen is buiten.




Ready for Take-Off. De sky wordt de limit.

Alexander

Het gaat goed met Alex.
Zijn 2e staart begint nu te groeien
Een indrukwekkende knul!


Nog maar even verder met de dieren. Dirkje de Haan (als je hem zo ziet zou je niet zeggen dat hij doodsbang is voor mannetjespauwen, Pake de Pauw (slechts op bezoek, hij is een ongenode gast) en hysterisch voedende mussen.




Veulentje geboren bij de buren


 Eén dag oud, en het leven is goed. Drinken, slapen, moederliefde, geluiden buiten de box van koeien en kalveren en het vriendelijke grote paard aan de andere kant van het hek.

Parade

Probeer je te werken, komt er een hele parade langswandelen. Het lavendelstruikje blijkt buitengewoon populair. 

Chucky's Walk of Fame

De keuken krijgt nieuwe tegels. Daarvoor moeten eerst de gaten weggewerkt met cement en egaline. Een uitgelezen kans voor Chucky om zijn stempel te drukken in wat nu Chucky's Walk of Fame is.

Uitstapje


Pleegmoeder Asje met Dirkje (voor) en Jos. De kleintjes zijn ruim 7 weken oud.
Vandaag gaat de deur van het hok voor hen open. Op stap!

Asje is erg educatief ingesteld wat Eetbare Zaken betreft.
Wie zien wij daar aan de horizon verschijnen?
Papa! Jip is er als de kippen bij bij om poolshoogte te nemen.
Asje heeft een moment voor zichzelf nodig en keert Jos en Dirkje te rug toe.
(Wat gaat mama nou doen?)

Mama neemt kraaiend van plezier uitgebreid een zandbad
Na een half uur gaat het gezin (moe doch voldaan) terug naar het eigen hok.
Morgen weer!



De Nieuwe Boomgaard


Schop in de grond!

Achteraf hebben we een Masterplan gemaakt voor de vier appelbomen, drie pruimenbomen en twee perenbomen die we bij de firma Deinum in Wyckel hebben gehaald. Dat plan ziet er zó uit:


Graven is bijkans onmogelijk: het is hakken, steken en brute kracht. Het oude puin (de boerderij die hier stond werd 20 jaar geleden afgebroken) is niet afgevoerd maar over het terrein verspreid. Om bij goede aarde (en vette klei) te komen, moet je je eerst een weg beuken door een keiharde laag aangestampte stukjes baksteen, tegels, dakpannen en andere meuk.


 
Blaren op de handen. Pijn in de ruggen. Kiezen op elkaar. We hebben een gat:



Fijne verse tuinaarde uit vrolijke oranje-groene zak. Voor kleur in de foto en voeding in de grond.
Pièce de résistance: de boom geplant. Die met kluit zijn bijna niet te tillen. Gelukkig ben ik beter in foto's maken.


  Negen gaten graven, 18 steunpalen inslaan en 9 fruitboompjes planten verder. Het kale hoekje ziet er opeens een stuk aangekleder uit. Eronder komt gras. Dit is straks een fijn stukje groen.
And now we wait...