Jagtlust

De laatste wandeling voor we naar huis gaan. Het biologisch-dynamische landbouwbedrijf met winkel en terras twee landhuizen verderop is in de zomermaanden ook op woensdag gesloten, dus wij wandelen iets verder om daar te genieten van de zwaluwen. Ze vliegen laag over de bedauwde biologisch-dynamische velden om daar biologisch-dynamische insecten te vangen. De wind is fris, de zon is warm.

De Lift Werkt Weer (met dank aan Moestafa)

Vanochtend gaf de binnenlift het even op. Die is zo krap (oud landhuis, geen plek voor liftschacht, het onmogelijke toch gedaan) dat het moeilijk is af en toe niet per ongeluk een veiligheidsknop of -sensor te raken waardoor de lift dan opeens Geheel Tot Stilstand komt.
Dankzij Moestafa konden we na vijf minuten stilstand onze reis hervatten.
De buitenlift - o, triomfantelijke afdaling! - hapert maar een heel klein beetje, maar we hadden Moestafa die over ons waakte.
Wij konden veilig gaan wandelen.

Jagtlust

Het leven in Jagtlust is allesbehalve saai. Elke dag maken wij nieuwe vrienden. Dat begint 's ochtends al, wanneer de verpleegkundigen van de dag de kamer binnen komen wandelen. Ze zijn meestal met z'n 2-en, meestal blond en ergens in de dertig en niets is hen teveel. Ze heten Irma, Joke, Beppie, Ellen, Paulien, Anja, Emma, Nelleke, Yvonne of Diewertje en elke ochtend staan er verse troepen klaar.
Dan zijn er nog de dames van het eten en drinken. Zij heten Jose, Svetlana, Anouk, Jantien, Froukje, Miep of Diewertje en geen moeite is hen teveel. Ze lopen zich het vuur uit de sloffen om het ons naar de zin te maken.
Nu zitten wij op het terras (onder de party tent, voor de zekerheid).
Daar landde deze rups op de hand van mijn moeder.
We hebben hem op een plantje gezet (hopelijk met blaadjes die hij lust) en zetten ons aan de bouillon.

Jagtlust

Het trappenhuis van Z.R. Jagtlust is een lust voor het oog. Tante Katja droomt er al van, van de leuning glijden (dat komt omdat zij - aldus nicht Willy - eigenlijk acht jaar is). Wij zien er iets meer van dan ons lief is, want de lift van de bel-etage naar de begane grond is defect; als je 'm aan zet schijnen alle stoppen door te slaan. 's Ochtends naar beneden gaan met de rolstoel lijkt daarom een beetje op een afdaling van de Eiger: eerst met rolstoel in de lift van 1-hoog naar de bel-etage, dan een transfer naar het stoelliftje naar begane grond, en dan de transfer naar de bos-cross-all-terrain rolstoel voor een ritje in park. De meegenomen Sta-op-hulp Turner bewijst uitstekende diensten.

Jagtlust

De komende drie dagen zit ik in Zorghotel Residentie Jagtlust in 's-Graveland, met mijn moeder en Tante Katja (TK) die samen een kamer delen. Ik heb een kleinere maar prachtige kamer voor mij alleen; af en toe hoor ik een auto langsrijden, maar verder wordt de stilte geaccentueerd door een gestaag druppende kraan in de badkamer. We hebben gedrieen diner op de kamer, onderwijl naar Derrick kijkend en af ten toe komt het bijzonder aardige personeel voortdurend binnenhollen om ons ijsjes, wijn en toiletpapier aan te reiken.