Mussen op het strand

Zo denk je jaren niet aan ze en dan vliegen de mussen bij herhaling je blikveld binnen. Dit zijn Zandvoortse strandmussen die zich perfect hebben aangepast aan de leefwijze van de loungende & chillende homo sapiens Germaniënsa et Hollandiënsa.

De mussen kwamen heel dicht bij de lunchende gasten van het Boekblad aan Zee-evenement waar ik foto's maakte. Op een gegeven moment pakte ik in een opwelling een pijnboompitje van het bord van een Groningse boekhandelaarster en legde die op haar scheen. Dat vond ze gelukkig goed - Groningers raken geloof ik niet zo snel ontstemd. En het werkte: een paar dappere musjes gristen de pijnboompitjes - want het bleef natuurlijk niet bij één pijnboompitje - van haar jeans.

Daarna probeerde ik met wat andere gasten op een picknicktafel om de musjes op het logo van Boekblad te krijgen. Daarbij werden wij een beetje ondermijnd door een gepensioneerde tandarts die zo enthousiast overal kruimels brood begon te strooien dat de mussen helemaal niet meer op tafel hoefden te komen. Maar een paar musjes deden dat uiteindelijk gelukkig toch.

Mussen op het balkon

Zomer, herfst, winter, lente: in Dorpstraat ons dorp gaat het voederen der vogels gewoon door. Als de kauwtjes bezig zijn, wagen zich gaan andere vogels op het balkon. Maar die zijn kennelijk even voldaan en nu zien de mussen hun kans schoon.

Mussengeluk (en 1 dekselse duif)

Het uitzicht vanuit het verzorgingstehuis is niet heel, laten we zeggen, dynamisch. Mijn ouders kijken uit op een parkeerterreintje, aanleunwoningen en in de verte de eiken van de Loenenseweg. Het vertier moet georganiseerd worden en dat doen we door vogels te voeren. Mussen mogen in de stad zeldzaam zijn geworden, hier tieren ze welig.
Omdat mijn vader het afstapje naar het balkon een beetje eng vindt, gooi ik het zaad in de bakjes en ik vul ze meteen maar flink. Binnen tien minuten zit het vol.