Posts tonen met het label Chick en Chucky. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Chick en Chucky. Alle posts tonen

De Ontdekking van de wandkast

Vorige week logeerden Chick en Chucky in Beekbergen. Voordat ze naar buiten mochten, moesten ze eerst de kamers verkennen. En toen ze daar wel mee klaar waren, opende ik de deurtjes van de kast tussen kamer en keuken. Dat was weer goed voor een kwartier grondige inspectie. Uiteindelijk gingen ze bovenop een tukje doen.

Klussende Katten





Stallen schoonmaken, honden uitlaten, was ophangen, struiken snoeien: Chucky is er altijd als de kippen bij. Ook bij deze poging om een oud electriciteitssnoer achter de kast te verwijderen, wordt Inge door Chucky op de vingers gekeken. Hij zit er zoals gewoonlijk met zijn neus bovenop - de Inspecteur-Generaal van Woudsend.

Regressie


Chucky houdt van kleine, warme ruimtes. In een doos. Onder de deken. En hij is niet krenterig - hij mag graag delen. Truien, bijvoorbeeld.

Balen...


Uitpuilend mandje, maar Chucky was eerst. Voor zijn zusje is eigenlijk geen plaats meer. Hoog tijd voor een tweede bedje.

Chick springt


Chicky bovenop de kast van de slaapkamer, 2,70 meter bover de vloer. Ik was benieuwd hoe ze weer naar beneden zou komen - ik weet dat ze het kan, ze deed het eerder, maar ik had het nooit gezien. Helaas had de Chick geen zin.

Ik vroeg Inge om te komen en achter de deur, laag bij de grond, interessante krabgeluiden te maken. Chick keek geïnteresseerd toe. Geen haar op haar hoofd dacht eraan af te dalen. Waarschijnlijk voelde ze dat de show dan meteen zou zijn afgelopen. Na drie kwartier met de camera in de aanslag te hebben gezeten zat ze nog steeds tevreden op de kast.

Uiteindelijk besloot ze toch nog onverwacht om af te dalen door een sprong op mijn linkerschouder. Ik kon nog net de camera richten terwijl ze met een elegante boog uit beeld verdween.

Wij Doen Niet Meer Mee


Chick & Chucky zijn Ontstemd. Teleurgesteld. Het zou me niet verbazen als ze in Hongerstaking gaan. Allemaal vanwege logeerhond Kip, de Heidewachtel jachthond die tot dinsdagochtend in hun huis zal rondwandelen.

Klimmen


De dakgoot was niet meer hoog genoeg toen Chick mijn hoofd uit het dakraam zag steken. Omhoog! omhoog! wil ze. Maar het dak is te steil om daarlangs omhoog te klimmen. Uiteindelijk kreeg ze een kontje van Inge (die ergens een ladder vandaan had getoverd) en kon ik Chick bij haar nekvel grijpen. Waarna ze - heftig snorrend - op zolder zat. Missie geslaagd.

Ritje





Ik probeer foto's van Chick te maken waarin ze van me wegloopt, staart fier in de lucht. Maar dat is niet makkelijk. Ik wil de camera op haar hoogte hebben, moet dus op de grond gaan liggen. En dat is voor Chick aanleiding om juist heel hard naar mij toe te hollen.
Vandaag werden wij ook nog eens afgeleid door de kruiwagen. Het ideale voertuig voor een kort ritje.

The cat's whiskers

Het gaat steeds beter met de snorharen van de Chick nu Chick & Chucky hun tweede huis in Friesland hebben. Chucky knaagt er niet meer aan, waarschijnlijk omdat hij betere dingen te doen heeft - achter vlinders, vogels, kikkers, muizen, kippen en ander gedierte aan. Daardoor zijn de snorharen van zijn zusje nu zo mooi gegroeid dat wij al eigenlijk al van een knevel kunnen spreken.


Op deze foto van ongeveer een jaar geleden had ze nog een Adolf-esque snorretje - kort gebeten en kort gehouden door haar broer. Want als het dan eenmaal kriebelt als je bij elkaar in bed ligt, blijf je bijten. Een korte baardhaar prikt nu eenmaal meer dan een lange, zoals iedereen die wel eens man (of vrouw) met een five o'clock shadow heeft gezoend kan bevestigen.

Met de trofee voor Beste JeWeetWel Kater


Met de toch-niet-misselijke bokaal op de foto lukt pas als er een schoteltje melk naast staat. Maar een beetje Champ verdient dat ook. Chick en Chucky zijn geheel hersteld van de stress en huppelen Weel vrolijk door de tuin. Leed geleden, leed vergeten, hup! achter een vlinder aan.

Chucky kampioen!


Het was een lange dag, met een hoogte- en een dieptepunt. Dieptepunt: eendje Tjebbe is dood. Vanochtend wankelde hij alleen nog maar in cirkels (vooral linksom), net of hij een beetje beschonken was, ik vreesde neurologische schade. Vanmiddag, terwijl een getergde Chucky triomfen vierde in Oss, overleed hij.

Het goede nieuws is dat Chucky een heuse bokaal heeft gewonnen. Hij werd vanmiddag uitgeroepen tot de mooiste castraatkater van de Burmezenmiddag 2011.
("De beste straatkater? Chucky is toch geen zwerfkat?"
"Nee, een jeweetwel, ca-straat kater. Dat is ook een kat-egorie voor bekroning. Kijk maar in de kat-alogus." )

Chick kreeg niet het predikaat 'excellent' maar 'uitmuntend', want de bovenkant van haar schedeltje is iets te plat, haar neus heeft een dopje (net als Pipo?) en haar snoetje iets te donker. Dat ze dan toch nog als 'uitmuntend 1' gekwalificeerd wordt is voor gewone stervelingen moeilijk navolgbaar, maar stemt tot dankbaarheid jegens de keurmeesters. Althans bij mij - de Chick had zich al vrij vroeg in de middag ontstemd terugetrokken in haar bench en blies na een uur of twee zelfs tegen haar broer. En dat doet ze alleen als ze echt diep de smoor in heeft.

Chucky hield de goede zin wat langer vol, maar uiteindelijk was het evenement meer dan wat hij nog kon verdragen. Grommend en blazend en jankend hing hij in mijn armen toen wij certificaat en beker in ontvangst mochten nemen. Zodra ik de officiele foto in hamden heb zal ik m uploaden.

Aardig was verder dat er veel volle en halfvolle broers en zusters van C en C aanwezig waren (sommigen leken wel klonen. Even niet opletten en je gaat met de verkeerde kat naar huis.)
Ander saillant detail: Chick en Chucky's moeder - Mirre versloeg zowel Chick als Chucky als beste castraat kat (m/v). Van je eigen
Moeder verliezen, dat is toch bijzonder eervol.

Warmtekanon


Strijken wordt een uitdaging - de strijkplank werkt op de katten als een magneet. Het schone textiel, de warme straling van het strijkijzer: onweerstaanbaar.

Hij doet 't weer


Chucky zoekt het weer eens hogerop. Er zitten nesten in deze boom, de vogels krijsen alarm. Het maakt Chucky heel opgewonden. Wel een half uur klimt hij van de ene kant van de boom naar de andere. Hij let niet op de nesten, wel op de vogels - het gekrijs is een heel effectieve manier op het nest te beschermen.

De zwaluw vindt 't maar niks


Op bezoek bij Nummer 9 - Chick heeft mij op de binnenplaats gebruikt als opstapje naar het dak. En daar ontdekte ze dat de dakpannen hier veel stroever zijn dan ze gewend is. Op naar de nok, dus. Haar ontdekkingstocht trekt de aandacht van twee zwaluwen, die piepend om haar heen blijven vliegen. Maar Chick is niet geïnteresseerd in vogels. Auf geht's! Zum Gipfel herauf!

Paaspret


Chicky holt met een alarmerend miauw het huis in om mij haar nieuwe muis te laten zien. Ik pak mijn camera en zwiep ze allebei naar buiten. Zoals verwacht gaat ze met de muis ballen in het gras. Uiteindelijk bevalt me de foto waarin muis en kattenkop buiten beeld zijn gesprongen het beste. Hij is energiek en toch vrolijk. Zo is Chicky bijna een kangoeroe.

6 meter boven het maaiveld


Chucky klom vanochtend via een dakraam naar de dakgoot en verdween om de hoek naar de voorkant van het huis. Uit zicht.

Na een kwartiertje ging ik kijken waar hij zat. Chucky was van de dakgoot op de bovenkant van een luik gesprongen, op weg naar een richel waar een paar kauwtjes zaten. De vogels keken geinteresseerd toe hoe Chucky van het ene luik naar het andere sprong. De bovenkant van de luiken is erg smal. Zelfs voor een lenige kat is het moeilijk om zich om draaien. Er was dus niet echt een weg terug.

De luiken horen bij de ramen van de opkamer - een soort entresol - die zelf ruim vier meter hoog is. De kans dat Chucky bijna zes meter naar beneden zou smakken op het grint was groot, dus wij besloten tot een reddingsoperatie. Chucky zelf zat er nog niet zo mee. Hij was nog niet zo jammerlijk aan het miauwen zoals hij wel eens doet als hij in een boom is geklommen waar hij niet meer uit durft.

De kauwtjes besloten te vertrekken. Chick kwam rellerig aangerend, klom zelf eerst vijf sporten van de ladder op en sprong vandaar naar de vensterbank om het allemaal van dichtbij te kunnen volgen. Inge besteeg de ladder, greep Chucky in zijn nekvel en daalde af met een snorrende kat in haar rechterarm.

De ladder laten we nog maar even voor het huis liggen.

Bedgenoten


Bed blijkt toch heel minder ruim. Van links naar rechts: Quincy, Chucky, Chick en Roesjka.
(De katten dragen halsbandjes met een belletje om de vogels een eerlijke kans te geven. Ze lijken er geen last van te hebben.)