Verhuizing
Punkeltje was met de zeven kuikens die ze heeft uitgebroed ondergebracht in een beschut plekje in de schuur. Maar het weer werd beter en we wilden moeder en kinders naar een (aparte) plek in het reguliere kippenhok verhuizen. Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Als je aan haar kroost komt, verandert Punkeltje in een soort Maori strijder: ze vliegt je aan. Wij haalden diep adem en gingen aan de slag.
 |
| Hier is alles nog rustig. Punkeltje zit op haar zeven kuikentjes - 6 kuikenkoppies piepen onder haar uit. |
 |
| Alarm! Moeders gaat voor haar kinders staan. |
 |
| Chaos. Punkeltje ontsnapt, vliegt schuur in maar keert terug en valt aan. |
 |
| Terwijl Inge de kuikens voorzichtig in een doos doet, blijft Punkeltje aanvallen.. |
 |
| Boos. |
 |
| De kuikens zitten al in hun nieuwe verblijf. |
 |
| Wéér de verkeerde kant op. Luister toch naar je kuikens - ze piepen! |
 |
| Toe nou, kreng - ik bedoel: liefje. |
 |
| Vijf lange minuten later. Kip voor open deur. |
 |
| Punkeltje herenigd met haar kuikens. |
 |
| Rust. |
Familiefoto's
De Natuurclub
Lid van "De Natuurclub" (vooral de families Van der Hoeven, Duijker, Mettau) kon je worden als je 10 jaar oud was - groot genoeg om zonder klagen of jengelen met de wandelingen te kunnen meedoen. Het meisje met hoedje achteraan in de boom (net onder haar broer Jo die boven in de boom zit) is Katja van der Hoeven, toen nog Katrientje. Ze is in oktober 1917 geboren en de enige van de mensen op de foto die nog in leven is.
Soms reisde De Natuurclub met het openbaar vervoer Amsterdam uit. Het ANWB verkeersbord links geeft Hilversum aan, en Amsterdam en Utrecht en ze zijn 4 km verwijderd van Loenen. Het lijkt zonnig maar de bomen hebben nog geen bladeren. Ik denk dat de foto gemaakt is in de Vechtstreek in het begin van de lente van 1928.
De namen
Tante Katja kon de meeste mensen nog een naam geven. Staand van links naar rechts: (haar tantes) Dien Duijker en Annie Mettau, (haar nicht) Til Antonisse; in de boom: haar broer Jo van der Hoeven en zijzelf met hoedje. Dan een onbekende vrouw en geheel rechts broer Piet van der Hoeven. Ik denk dat Piet die hoed naast zijn hoofd pseudo-achteloos aan een tak heeft gehangen. En nadrukkelijk onnadrukkelijk niet in de lens kijken, dat paste wel bij hem.
Zittend: (Katja's broer) Wim van der Hoeven, (neven en nichten) Nel, Ar en Dien Duijker eb zittend (met lichte pet) huisvriend Henk Bon. Dan weer een onbekende, en geheel rechts Katja's vader, Willem Pieter van der Hoeven. Die kijkt ook niet in de lens, maar dat zal geen bewuste keuze zijn geweest. De man was vaak in gedachten. Of hij wilde dat de kinderen zich rustig hielden, de man was tenslotte onderwijzer.
Henk Bon
Henk Bon (de man met de lichte pet) was net als mijn opa Willem Pieter van der Hoeven zeer betrokken bij evangelisatie. Hij was ook dol op tekenen en schilderen en dat was Piet van der Hoeven ook - Henk Bon was een stuk jonger dan mijn grootvader en een stuk ouder dan diens oudste zoon, maar hij raakte met beide bevriend. Hij was - volgens tante Katja, die altijd zeer warm over hem spreekt - niet erg mooi maar wel ontzettend aardig.
Zo aardig dat hij trouwde met de ex-verloofde van zijn broer toen deze het had uitgemaakt en Henk medelijden me de vrouw had. Ze gingen wonen in de Legmeerstraat in Amsterdam. Misschien had hij beter iemand anders kunnen kiezen.Of had hij iets minder zachtaardig moeten zijn. Volgens de verhalen was de vrouw in de oorlog zo zuinig met voedsel dat Henk nauwelijks te eten kreeg. Na de oorlog had ze haar voorraadje nog niet helemaal opgemaakt. Ja, ze deed ook maar haar best. Maar Henk Bon overleed in het laatste oorlogsjaar aan de dysenterie waarmee hij besmet was geraakt
Als je katholiek was, zou je hem heilig verklaren.
Ei ei!
 |
| Gisterochtend: teken van leven |
 |
| Het kan al piepen |
 |
| Twee uur later. Het is zwaar werk. |
 |
| Kuikentje hanteert de blikopener methode... |
 |
| En dan komt het aan op spierkracht. |
 |
| Dit duurt nog maar een paar minuten. |
 |
| Wij moedigen het kuikentje aan. Ginni piept zelfs kips. |
 |
| Nu met poten! |
 |
| Het kuikentje is uitgeput. Je ziet 'm hijgen. |
 |
| Maar tien minuten later zijn z'n veertjes al opgedroogd en kan hij rechtop zitten. |
Kuikentjes
Rullie en Punkeltje hebben drie weken langs als maniakken gebroed. Acht eieren werden gemerkt, de overige (de andere kippen bleven er er elke dag fanatiek eieren bij leggen) zijn dagelijks verwijderd. Gisteren hebben de dames er nog een ei het nest uitgekukeld. Kennelijk te licht bevonden. Zeven eieren over. Twee daarvan zijn vandaag uitgekomen. De komende dagen zullen er nog wel wat broertjes en zusjes bijkomen.
Evert Egel
Of misschien is wel wel een Everdien. Deze jonge egel scharrelde gisteravond in de tuin. Vanochtend wandelde hij onder de heg. Evert is ongeveer zo groot als mijn hand en je kunt heel dichtbij komen voordat hij zich oprolt zoals egels betaamt. We hopen dat hij zich in de tuin vestigt.
Poep scheppen
Storm!
Wat zijn wij blij met onze kapschuur - en wat zijn we er snel achter gekomen dat de bouwinstructies van Gamma niet helemaal volledig waren. In de wereld van Gamma waait het misschien ook nooit zo hard. De wanden van de schuur liggen gestapeld. Daar is geen schroef aan te pas gekomen en daardoor ging het mis. Bij de snoeiharde wind vannacht is het dak een beetje opgetild en daardoor kwam de achterwand er deels uit.
Maar wij hebben ons geheime wapen: Wander & Co! Al voor negen uur is er geschroefd en gesjord en staat de schuur een stuk stabieler.
Als de wind is gaan liggen, zullen we platen op het dak schroeven om de schuur verder te stabiliseren. Maar voorlopig staat-ie weer pal. Kop in de wind te schudden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
