Akker


Dat komt ervan als je in juni 2 weken op vakantie gaat: even kijk je niet en de mais blijkt als een gek gegroeid. groeit als een gek. De bovenste foto is gemaakt op 4 juni. Wat mij vooral opviel was dat het bermgras wel op de hoek is gemaaid, maar verderop niet. En precies in het hoekje dichtbij doet de mais het niet best. Lichter van kleur, en kleiner.


De onderste foto is gemaakt op 26 juni en de mais heeft een reuzenspurt gemaakt - gelukkig is de skyline nog wel in beeld. Het bermgras is inmiddels langs de hele weg bijgesnoeid en de mais in het hoekje heeft (waarom? stond het op de tocht?) nu helemaal de geest gegeven.

Voor alle foto's op een rijtje, klik hier.

Wereldberoemd in de Maasstraat


Onze daklozenkrantverkoper heeft zich in de loop der jaren een plekje veroverd voor de AH-winkel. Wat begon als Staan Voor De Ingang heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een Entree - iets waar je langs moet om de winkel in te komen. Op het bordje (bij de onlangs geintroduceerde krantenstandaard) staat een bordje: 'Daklozenkrant hier te koop. Ik werk niet voor Albert Heyn. Maar ik help ze graag.' Onze krantverkoper in de Maasstraat heeft een parasol, zijn hond een bedje.
Hij vangt ook boeven. Toen ik mijn krantje kocht, vanmiddag, had hij geen tijd voor een praatje, want hij was net een een opgewarmde kant-en-klaar maaltijd aan het verorberen, onder het toeziend oog (want gekregen van) een dankbaar Duits echtpaar, gespaard van beroving door Onze Onverschrokken Krantenverkoper. Die jongen verdient een AKO kiosk, toch? Of beter.

Bryce Canyon


De mobiele telefoon doet meestal dienst als wekker of fototoestel, want een verbinding is hier vaak niet te maken in zuid Utah, laat staan foto's uploaden vanaf mijn mobieltje. Deze foto is van het internet geplukt, en we kunnen met de hand op ons hart zeggen: het lijkt.
Bryce is de meest sprookjesachtige van de canyon, prachtig om te zien, maar ook stilvol gezinnen met kinderen en ontzettend veel Nederlanders (met als hoogtepunt zes zeer luide Brabo's vanochtend). De wandelingen zijn prachtig, vrij makkelijk en druk bezocht - in Capital Reef National Park was het veel wilder en stiller. Morgen (woensdag) maken we een uitstapje naar Zion National Park, en donderdag keren we terug naar Bryce voor een paardrijtocht door de vallei. En wie weet, vanavond een Maanwandeling met een ranger (het is vandaag geheel of bijna volle maan).
Van zoveel moois ga je vanzelf stralen. L. staat voor Lachebekjem, believe it or not. (en H. voor Ha! Ha!)

Capitol Reef National Park

Wij logeren nu in Torrey in de Torrey Schoolhouse B&B Inn, een paar kilometer van Capitol Reef National Park. En daar gaan we straks wandelen, maar eerst moet de koffie op. Die drinken we in een Books & Beverages winkeltje, even verderop. Torrey bestaat uit een rij grote bomen, een general store, en een politieagent die kantoor houdt in zijn auto, geparkeerd bij Main Street en Central Street. Wij rijden er elke keer langs als we naar ons B&B gaan. Gisteren zagen we drie grote grijze uilen, en konijntjes bij onze avondwandeling. Nog steeds geen ratelslang gespot, helaas.

Oude Indianenrotswoning, Mesa Verde

Mesa Verde National Park in de staat Colorado is beroemd om de oude Anasazi of, politiek correcter, ancient Puebloan dorpjes. Een beschaving de deels bovenop de tafelbergen daar woonde en voedsel verbouwde, en deels hun huizen bouwden in de bergen zelf, onder overhangende stukken rots. Rond het jaar 1300 heeft dit volk (om onduidelijke redenen) echter zijn biezen gepakt en is naar Mexico vertrokken, met achterlating van borden, bestek en allerlei andere voorwerpen, zodat archeologen zich erop kunnen uitleven tot de dag van vandaag
Onder leiding van Park Rangers hebben wij ladders beklommen en de ruines bezocht.

Meer Stadsfauna

In grotestadsjungle zie je ze maar zelden buitenshuis: het bejaard stelletje.
paartje werd gesignaleerd op de Middenweg, niet op weg naar de Vomar maar naar de ingang van Park Frankendael. Het is een zonnige, warme dag en wie weet zit er oud brood voor de eendjes in de boodschappentas die ze bij zich hebben. Zij draagt geen speciaal orthopedisch schoeisel maar zomerse sandalen. Hij heeft zijn hand op haar schouder gelegd, wellicht voor liefde, maar vooral voor meer stabiliteit - ze lopen op het smalle troittoir vlak naast het pad waar fietsers langs kunnen razen. En zijn een toekomstbeeld voor anderen.

Grofvuil Rules

Deze week liep ik mee met de mannen van de stadsreiniging. Een van hen (links in beeld) vond Grofvuil het interessantste, vertelde hij me in de middagpauze - sjekkie tussen de vingers, blik op nadenken.
In eerste instantie dacht ik dat hij bedoelde dat je dan veel interessante dingen tegenkwam (stoelen, wandkleden, kasten, ventilatoren) maar nee, dat kon hem niet schelen. Wat hem aan grofvuil inzamelen beviel, was het tempo. Want de jongens die de gewone afvalzakken in de vuilniswagen gooien, doen dat bijna dwangmatig in een moordend tempo. "Dat is jakkeren vanaf half acht 's ochtends en dan ben je om half twee klaar met je wijk maar je mag pas om vier uur naar huis en als de bazen je zien duimendraaien zijn ze ontevreden en het is ook nog eens de pest voor je rug." De andere tak van sport, de Veegwagen, is het andere uiterste: "met zo'n bezem voor dat wagentje uit, urenlang sukkelen, daar word ik echt helemaal flauw van." Nee, dan Grofvuil. "Dat is actief en rust, actief en rust en het gaat gewoon tot vier uur door. Je moet aanpoten, maar tussendoor kan je even lekker zitten."

Akker, na de regen

De akker, na een regenachtige middag. De aarde is meteen veel donkerder geworden, de lucht is kruidig. De plantjes hebben er zin in; het gras op de voorgrond staat in bloei. Dat schiet lekker op. Volgende keer zet ik de foto's even pal onder elkaar ("Zoek De Tien Verschillen En Win Een Magnetron")

Duck by night



Stedelijk Fauna

Pal naast het net verrezen nieuwe stadsdeelkantoor van Oost/Watergraafsmeer (Amsterdam) heeft dit zwanengezin een pied-a-terre aan de Ringdijk. De bouwvakkers hebben er een hekje omheen gebouwd, 'anders worden we voortdurend aangevallen'. Op twee meter afstand klossen de mannen langs en er dreunen zwaren vrachtwagens met betonplaten langs het water en vijftig meter verderop werd met drilboren een betonnen brug gesloopt. De zwanen hadden er geen last van; die hebben zo hun eigen prioriteiten.

Akker, Groen Waas


22 mei. Er ligt een iets sterker groen waas over de akker en het gras langs de kant is ook een stukje hoger geworden.

Akker, Stadium Jonge Sla

Als ik naar mijn ouders ga, sla ik bij deze akker linksaf (de weg waar nu die fietser rijdt). Twee weken geleden was de boer er aan het ploegen en egaliseren, en nu richten de eerste groene blaadjes zich al op. Meestal wordt hier mais verbouwd; over een paar maanden kun je de huizen in de verte niet meer zien. Volgende keer dat ik hier langs rijdt zal ik opnieuw een foto maken, en dan weer en dan weer, om het hele proces van groei en oogst vast te leggen.

Fluitekruiddagen

Het werd een echte stare-down die wel vijf minuten duurde. Ik wilde een foto van een wegflappende reiger, maar zonder daarvoor met steentjes te gooien of reigerbedreigende taal te bezigen. De reiger had dat feilloos door en gaf geen sjoege. Pas na vijf minuten steeg hij majesteitelijk op.
Dit bewijst wederom dat ik geen natuurfotograaf ben, want die liggen zonder morren een halve dag plat op de buik in een nat weiland tot er een vlucht ganzen over komt gakken tegen een ondergaande zon. Voor mij is vijf minuten op een zonnige dag langs de Middenwetering in de Watergraafsmeer het maximum haalbare.

Zo Veel Bloemen, Zo Weinig Tijd

Kan het zijn dat ik met het klimmen der jaren meer van de natuur ben gaan houden? Mijn grootste bezwaar is natuurlijk dat natuur veel onderhoud vergt (gras maaien, wieden), er van alles voortdurend dood gaat en dat natuur onveranderlijk gepaard gaat met grote hoeveelheden hinderlijke (want jeuk, niesbuien en uitslag veroorzakende) diertjes.
Dit koolzaadveld is natuurlijk geen goed voorbeeld van natuur want landbouw en in cultuur gebrachte grond, maar stak wel vol overuren makende bijen.

Namen van Honden Met Bijzonder Korte Pootjes: Toetsie

Na Vinnie, Bob, Britta, Lordie wordt Toetsie aan de lijst toegevoegd. Waarom Toetsie, Toetsie heet is niet helemaal duidelijk - ze lijkt geen bijzonder grote of vooruitstaande tandjes te hebben. Toetsie had overigens geen oog voor mij, noch voor de rest van de wereld. Haar ogen waren gericht op het Vrouwtje, dat zich op dat moment in de rij voor de kassa van Kruidvatwinkel bevond. Wat maar eens bewijst dat Toewijding en Korte Pootjes elkaar niet uitsluiten. Integendeel.

Jong Geluk

Deze meerkoetenfamilie heeft er kennelijk zo veel zin in, dat ze aan de tweede leg zijn begonnen voordat de eerste lichting (zes stuks in leven & welzijn) het nest heeft verlaten. Dit meerkoetennest dobbert tussen wal en schip op de Duivendrechtse Vaart, vlakbij de Amstel.

Geachte Cliente Tis Lente

Vanaf mijn balkon kijk ik naar de boom die 51 weken per jaar het aankijken nauwelijks waard is, maar eind april 1 week lang verandert in een roze explosie.
De duiven zijn gek op de bloesem; deze foto maakte ik van mijn balkon vlak voor de zon acher de huizen verdween.
Ziehier het stedelijk bewijs dat de lente echt is gearriveerd - zelfs in Amsterdam, zelfs in onze binnentuinen achter het Okura hotel.

Verhuizing


De extra huiskamer is nu slaapkamer geworden. De hele familie hielp mee met sjouwen, koffie zetten, tonijnsalade maken en oude dingen nieuwe plekken geven. Broer en echtgenote kwamen elk met hun eigen auto, elk met 1 kind erin, beiden in de veronderstelling dat de oudste zoon in de andere auto zat, totdat iedereen gearriveerd was en wij moesten concluderen dat Hugo vergeten was en nog in Kampen zat. Hij zal het zelf niet erg hebben gevonden (de hele middag ongestoord computeren is ook leuk), maar voor ons was het jammer want de spierkracht van een 15-jarige hadden we goed kunnen gebruiken.
Maar het is allemaal gelukt, broer & gezin zijn weer vertrokken en we genieten van de rust en de nieuwe look van de kamer. En we vieren het met een ouderwetse LP met Vera Lynn: (From the time we say goodbye). En Glenn Miller. En de Andrews Sisters.

Bobby


En dochter Jessica en moeder Rietje op de bank. Bobby (Yorkshire terrier, liefdevol opgevangen na moeilijke jeugd bij Wrede Eigenaar) is het hondje van Rietje, maar Jessica laat hem vandaag uit omdat Rietje geveld is door griep.

Ginger Divine Says Hello


Ginger Divine, overdag beter bekend als Chris, poseert in haar nieuwe jurkje voor het podium van de 2008 RAP Song Event in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. RAP staat overigens voor Respect-Acceptance-Participation; 80 jongeren uit Malawi, Ruwanda, Tanzania, de Filippijnen en Bangladesh traden op met hun RAP songs, die ging over de noodzaak van seksuele voorlichting en educatie van jongeren.
Chris/Ginger is een van de vrijwilligers die de buitenlandse bezoekers de hele week begeleidt.Ik hoop haar in later stadium in al haar drag queen glorie vast te leggen tijdens een nog te organiseren drag queen Fundraiser.

Vaarwel Hvar

Nog net in Stari Grad, maar onderweg naar (de bus, de boot, de bus, het vliegveld) dronken wij een latte macchiato (maar dan in wat simpeler vorm) en raakten geinspireerd door de vrouw die wandelde met aan haar hand het schattige meisje met de onwaarschijnlijk ver uit elkaar staande beentjes.

Processie op Hvar (2)

Nog een foto van de Traditionele donderdagnachtprocessie op Hvar, met vrome jongeling linksvoor en in een soort zwarte voile gehulde Jezus aan het kruis rechts.

Als we op Goede Vrijdag heel vroeg waren opgestaan hadden we de processie bij daglicht kunnen fotograferen. Dat hebben wij echter niet gedaan, want die avond zijn we naar Stari Grad verhuisd, 20 km verderop, en eerlijk gezien had ik wel weer genoeg processie gezien, voor 2008.
Zie dus verder de Engelstalige website van Vivian Grisogono, een van de bewoners van Pitve, gelauwerd fysiotherapeut (schreef onder meer een boek over knieeen) en processie-deskundige. Zij wees ons het huis van Jill en Evan, op buitengewoon vriendelijk en utterly British, want opgegroeid (en lang werkzaam geweest) in Engeland.

Processie op Hvar (1)


Gisteravond in Pitve: ons startpunt voor een dorpsprocessie naar het volgende dorp en het volgende en het volgende, 6 dorpen deden mee. Achter mannen met stierennekken en uitpuilende nette pakken en jongens met ijdele kapsels, allen ook gekleed in witte pijen. Lopen de geld nacht door van dorp tot dorp en zingen een Oud Lied: een soort onderbuikpijn lament. Alle dorpen hebben hun processie: als je in 1 kerk bleef, kon je ze alle 6 zien en horen. Wij hebben 1 dorp meegelopen. Een 500 jaar oude traditie. Lagen om 2 uur in bed.

Er Echt Uit


Vandaag gaan we uit ons huisje - nog 2 dagen een hotel in Stari Grad, en dan met de boot naar Split.

Kroatische Drie Geboden: Gij Zult (Niet):

Met vieze handen gaan zwemmen...
Met de auto de wal keren....
Of daar lopen waar hamers en zware bouten naar beneden geworpen kunnen worden...