L in 't water


Vandaag naar Gozo, een eilandje toe noorden van Malta. Het is kleiner, rustiger, mooier en groener dan Malta. De foto is het blauwe venster aan de westkant van het eiland, het witte spatje in het water is L., die er natuurlijk meteen is ingesprongen terwijl ik in de schaduw op de rotsen zit, naast een bezorgde spaniel die het naar niets vindt dat zijn baasje in het water ligt. Ik kan hem goede begrijpen. De mens is niet met kieuwen geboren.

Doordenkertje



Te mooi om waar te zijn?


Inderdaad. Dit pittoreske dorpje aan een wonderschone baai is gebouwd in 1980 als decor voor een Popeye film (met echte acteurs). Nu een treurig pretpark voor kleuters onder de 5, en alleen op afstand oogt het nog zoals Walt Disney het bedoeld heeft. En dan ziet het er lieflijker uit dan het meeste wat er op Malta gebouwd is (veel wat oud is en geen kerk of palazzo werd de afgelopen jaren rücksichtslos tegen de vlakte geslagen en vervangen door iets vierkants tim beton).

Geborduurde Kussens


Op zondag in Valleta zijn alle kerken dicht (hoezo superkatholiek land?), behalve St. Paul's Anglican Church. L. Vindt het er maar een kale bedoening, maar ik raak geheel verkocht als ik de talrijke knielKussens zie die de Maltese Miss Marples hebben zitten borduren

De Hondenkuil


Ons appartement in Malta beslaat de kelder van het huis van onze gastfamilie, die behalve gasten ook nog 3 katten, 3 honden en onnoemmelijk veel Japanse Koivissen houden. De katten komen gezellig buurten, de vissen houden het - uiteraard - bij hun vijver, en de honden zitten in een betegelde kuil: een Duitse herder, een Deense dog en een rottweiler. Vooral de laatste (de jongste) barst voortdurend in imponerend geblaf uit. Vooral als je voorover leunt en een foto maakt. De herder is hier niet te zien, die had zich even teruggetrokken in het nachtverblijf. In onze ontbijtkuil voor de kelder ruikt het soms licht naar Artis, als de roofdierhokken aan een schoonmaakbeurt toe zijn.

Honden hebben ze ook



Poezen eiland


De visserspoezen van Ghar Lapsi: geen zwembad om bij te loungen, maar wel een bootje om onder te rusten.

Pool Cat


1 van de 3 jongens die ons verblijf hier in Malta zullen veraangenamen. Ze wonen bij het zwembad maar komen bij ontbijt en avondeten graaq naar ons. En later op schoot op de bank.

Moeheid van het IJzer


Eigenlijk is het opmerkelijk dat Amsterdammertjes altijd rechtop staan. Zagrebiaantjes laten het kopje wel eens hangen.

Bij de kapper


Het is weer zo ver. Tijd voor een haarbehandeling. Vorige keer in Zagreb een willekeurige frisor uitgezocht, maar dat beviel niet. Dit keer op advies van de Kroatische-die-het-weten-kan Goga deze bruisend hippe kapperstent (een Franse franchise) in hartje Zagreb binnengestapt. De friseuses dragen witte pakken en witte Zweedse muilen, de klinische look overheerst. Alle andere dames die gekapt worden (en voor de gelegenheid ook een wit jasje hebben aagnemeten gekregen) klemmen hun handtas stevig vast terwijl hen de haren gewassen wordt. Ik heb een Kroatisch tijdschrift in handen gedrukt gekregen met veel plaatjes. Opdat ik mij niet verveel. En kreeg vervolgens speciaal een kapster toegewezen die Engels sprak en mij vertelde dat zij een van de laatste generatie was die nog Pionier was geweest in het oude Joegoslavie.

De Akker

Mijn eigen moestuintje mag dan op een jammerlijke mislukking zijn uitgelopen (er wilde niets groeien, zelfs geen onkruid), met de mais gaat het goed. En als ik het goed heb, zou dit de laatste foto kunnen zijn waarop de mais nog rechtop staat; eind september, begin oktober is het maaitijd. Ik heb dus goede hoop dat de volgende keer dat ik er langs rijd, de boel plat ligt.

Schoot te klein


Het nadeel als je qua schoot niet ruim bent bemeten. Voor Mickey, met enorm scherpe nagels, achter Britta, slaperig als altijd. Foto door Dia, die me zojuist vroeg of niemand mij ooit had verteld dat ik op Pierre Bokma lijk? Nee. Niemand.

Parel van het Platteland



Vriendin L. koopt haar kleren het liefst in kledingzaken in Nederlandse provincieplaatsjes. Daar kun je nog tenminste nog kostuums vinden waarover ook binnen de Amsterdamse grachtengordel de wenkbrauwen goedkeurend worden opgetrokken. Voor haar en gelijkgezinden heb ik een tip, want ik heb een van die Parels van het Platteland ontdekt toen er twee ingekorte broeken voor mijn moeder moest afhalen: Pijnappel Mode te Klarenbeek (Gld). Volgens hun eigen website sinds jaren kenmerkend in de damesmode. En ze zijn ook nog ontzettend aardig.
Mijn oog viel natuurlijk meteen op deze zwarte jurken met witte kraagjes. Buitengewoon prettig ook voor wie over een meisje voor halve (of hele) dagen beschikt. Of wie een zangkoor wil beginnen.
Ook voor de she-manager met hang naar schoudervulling is er van alles te halen en er is ruime keuze in maatje 44 and up.
Laat hangen dus die zorgvuldig gekreukte peperdure blousons uit de P.C. Hooft en ga naar Klarenbeek.

Strijd Voor Schoon

Aan deze knaap zal het niet liggen: de straten moeten schoner in de Oosterparkbuurt. Foto gemaakt tijdens actie met kindertrommeloptocht (vandaar het meisje met de emmer - dat is nu even een trommel).

SIT Office
















And for our English-speaking friends; here are some snapshots of the SIT Study Abroad Amsterdam Office: library, Academic Director's office, large classroom, small classroom, and bar/kitchen area.

Met je pootjes in het Nirwana


Wesp geniet volop van de jam van Miss Marmalade. Pruimen, vijgenazijn en rozemarijn. Wesp heeft gelijk. Haute Confiture! Zie ook www.missMarmalade.nl

Rijke oogst


Mijn eerste poging tot moestuin mag dan vrij desastreus zijn verlopen - alles weggevaagd door aanhoudende slagregens - 1 plantje heeft het gered. Herk Proudly Presents: mijn wortelplant.

Unna nog een keer


En daarna eten in een Stube in Bochum. Of all places. Brinkhoff'sStammhaus.

Unna


Eindelijk een pittoresk stadje gevonden.




Denkmal voor de opdrachtgever van de villa, Karl Ernst Osthaus. In de tuin. Of zou zijn urn er ook in zijn opgeborgen?

Villa Hohenhof


Gesamtkunstwerk in Hagen. Villa ontworpen door Henri van de Velde. Alles past bij elkaar; van dakpan tot deurknop.

Audi ondersteboven


In het red dot design museum - gevestigd in een oud industrieel mijnbouw stoomturbine gebouw - hangt een aluminium audi als een crucifix 6 meter boven de grond. En ze hebben ook nog heel erg leipe keukenkastjes tentoongesteld.

HEMA gaat vreemd


In Essen doet HEMA het met de Mayersche Buchhandlung.

Zeche Zollverein Schacht X12



Tsjiepie


Geen feestbeest, onze Tsjiepie. Met stip de lafste parkiet van Gelderland. Maar dit staatsieportret is toch maar mooi gelukt.

Aan het computeren


Met de laptop op schoot aan de email. wvanherk[at]gmail.com Met de cursor is het soms nog een gevecht. Een titanenstrijd.

Kantoor Herengracht













Het klinkt sjiek, Herengracht (schuin tegenover de burgemeester zelfs), maar er is heel wat TLC nodig om deze ruimte een beetje knap te krijgen. Dag na dag, beetje bij beetje en kilometers plintjes verven wordt deze ruimte een kantoor/lesruimte.

Poes In De Pot


Kom ik thuis, vind ik geen hond maar logeerpoes Vespa in de pot op het balkon. Ik laat haar discreet met rust - ze kijkt een beetje verstoord. Maar gelukkig is ze wel hoor - af en toe komt zel langs voor een afgemeten dosis TLC

Veluwse markt in B










De Veluwse Markt te B. heb ik jarenlang gemeden als de pest. Plaatselijke middenstanders die altijd normaal gekleed gaan, maar zich voor de Markt opeens in boerenkiel en dito petje te hullen: bah. Plastic bekertjes waarin Kruutmoes werd geserveerd, een oudroze drankje met onder andere rozijnen en karnemelk met de uitstraling van braaksel: huuuuu.
Maar buitenlandse vriendin was mee, en die kikt op Arts & Crafts. En op de Veluwse markt kon ze haar hart ophalen.

De Akker

De kolfjes worden al lekker vet - ongeduldige stedeling als ik kijk ik nu al reikhalzend uit naar het dramatische moment dat de akker van manshoge maiszee in een kaalslag stoppelveld is veranderd. Maar volgens Landbouworganisatie LTO ligt de oogstperiode voor mais normaal gesproken van 20 september tot half oktober. Zucht.